Türkiye’de işyerlerinde rekreasyon uygulamaları

Abstract

Rekreasyon, bireylerin iş dışı zamanlarında özgür iradeleriyle kendilerini geliştirmek ve yenilemek amacıyla gönüllü olarak katıldıkları aktivitelerdir. Günümüzde, işyerlerinde çalışan bireylerin günlük ve iş yaşamlarından daha çok verim almaları amacıyla, rekreasyon aktivitelerine katılımları giderek artmaktadır. İşyerlerinde çalışanların sağlığı, iş tatmini ve iş verimine olumlu yönde katkıları, yöneticiler ile çalışanlar arasında iletişimi güçlendirmesi, farklı konumdaki çalışanlar arasında yardımlaşma ve uzlaşma sağlaması nedeniyle, rekreasyonun önemi artmaktadır. Çalışmamızın amacı, 1938 yılında çıkarılan 3530 ve 1986 yılında yürürlüğe giren 3289 sayılı yasaların zorunlu gördüğü 500 ve üstü çalışanı bulunan işyerlerinde spor ve rekreasyon tesisleri inşaa etme ve uzman bulundurma zorunluluğunun, İstanbul ilindeki işyerlerinde hangi düzeyde uygulandığı, çalışanların rekreasyonu nasıl algıladığı, aktivitelere katılımları, katılmayanların katılamama nedenleri, tesislerin varlığı ve kullanım sıklığını belirlemektir. Çalışmamızın amacı doğrultusunda bir anket formu geliştirilmiştir. Anketler, bazı kriterler doğrultusunda belirlenen büyük ve küçük ölçekli işyerlerinde uygulanmıştır. Dağıtılan toplam 2000 anketten 912'si geri dönmüş ve 865 adedi değerlendirmeye alınmıştır. Elde edilen bilgi ve verilerin analizinde SPSS bilgisayar kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde frekans dağılımları, ortalama, standart sapma, korelasyon, ANOVA teknikleri ve Ki-Kare analizleri uygulanmıştır. Araştırmamızın sonucunda çalışanların büyük bir kesiminin rekreasyon aktivitelerini benimseyip katıldıkları, yöneticilerin ise daha az benimsedikleri, işyerlerinde rekreasyon aktivite sayısı artıkça katılım sıklığında artış görüldüğü ve yasaların aksine, İstanbul ilinde küçük ölçekli işyerlerine göre, 500 ve üstü çalışanı bulunan işyerlerinde rekreasyona katılımın daha az teşvik edildiği saptanmıştır. EMPLOYEE RECREATION PROGRAMS IN THE TURKISH WORK PLACES

Recreation is defined as activities in which individuals are involved during their discretionary time with their own free will. Recreation in the industrial setting is gaining growing importance especially with the emphasis on the individuals' productivity and quality of their daily lives. The importance of recreation in the lives of employees' health status, satisfaction and productivity levels, improvement of communication between the managers and employees, also among employees themselves, make employee recreation a prosperous field of our time. The purpose of this study is to determine the level at which The General Directorate of Sports laws numbered 3530 and 3289 requirements to build sports and recreation facilities and keep a recreation specialist at work places with 500 or more employees, is applied in the city of İstanbul. How the employees perceive recreation, their participation level in the activities, their reasons for non-participation, the existence of the facilities and the frequency of their use are also determined. A questionnaire survey based on several criteria, was applied to the employees in the big and small size work places which were randomly chosen. A total of 2000 surveys were distributed. 912 of them were completed and returned, 865 of them were evaluated. The collected data was analyzed using the computer programme SPSS. One-way ANOVA, chi-square and correlation techniques were used. The results of this study showed that majority of the employees supported and participated, the managers, on the other hand, were less obligated in supporting the recreational activities. As the work place activity numbers increased, the employee involvement also showed an increase. In contradiction to the legal requirements for participation in recreation activities is encouraged less in work places with 500 or more employees, relative to the small scale work places.