Ortaokul öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile karakter eğitimi uygulamaları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırma ortaokul öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile karakter eğitimi uygulamaları arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlamıştır. Araştırmanın yöntemi betimsel tarama modelidir. Tesadüfî örnekleme yöntemi ile İstanbul Anadolu yakasında ki ortaokullarda okuyan 187 erkek ve 139 kız toplam 326 öğrenci ile çalışılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçekler; Kişisel Bilgi Formu, Karakter Eğitimi Öğrenci Formu, Öznel İyi Oluş Düzeyi Ölçeğidir. Araştırmada elde edilen verilerle yapılan analizler; betimsel istatistiksel için frekans ve yüzde analizleri, değişkenler arası farklılıklar için bağımsız gruplar t testi, kategorik gruplar arasında fark için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve ANOVA sonucu anlamlı olduğu için posthoc analizi tamhane, değişkenler arası ilişki için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ortaokul öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile karakter eğitimi uygulamaları arasında pozitif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Diğer bir bulgu öğrencilerin demografik özellikleri ile öznel iyi oluş düzeyleri arasında ilişki anlamlı bulunmuştur. znel iyi oluş, değerler, karakter eğitimi

In this study, we aimed to investigate the relationship between the levels of subjective well-being of secondary school students and evaluation of character education applications. The descriptive research model was adopted for this study. By using random sampling technique 326 students, 187 male and 139 female students at secondary schools in Anatolian Side of Istanbul, were studied. In this study, The Personal Information Form, Character Education Scale, Level of Subjective Well-Being Scales were used to obtain the research data. While analyzing the obtained data we used frequency and percentage analysis for descriptive data analysis, to determine the differences between variables we used Independent Samples T Test, to differentiate between categorical variables we used One-way Analysis of Variance (ANOVA), and we used Posthoc Analysis, Tamhane and Pearson correlation Analysis because the ANOVA correlations were significant. In this research it was established that there is a positive correlation between character education applications and levels of subjective well-being of secondary school students. It was also found that there was a significant correlation between students’ demographic characteristics and their levels of subjective well-being. Key words: Subjective well-being, character education, values