Bir şifacı olarak Chicana anlatıcısı: Ana Castillo’nun tanrı’dan çok uzak romanında uzlaşma

Abstract

Bu makale, Ana Castillo’nunTanrı’dan Çok Uzakromanının anlatıcısının, amacıChicanamestizaje\"nin kimliğini hikâye anlatımı yoluyla iyileştirmek olan postmodernist bir ontolojik anlatıcı olduğunu tartışmaktadır. Anlatıcı, kadın kimliğini ön plana çıkararak, sözlü tarihe geri dönerek ve bastırılmış yerli Amerikalı kadın kökenli mitleri ortaya çıkararak, kadın kimliğini yeniden inşa etmeye girişir. Anlatıcı romandaki diğer kadın kahramanların aksine tam olarak tanımlanmamış olsa da, bu makale, anlatıcının romandaki kadın figürlerden biri olduğunu, aynı şekilde baskınerkek figürünün konumunuyıkmayı ve kadın figürünün yeniden konumlandırılmasını amaçladığını ve aynı zamanda ait olduğu topluluğu için bir şifacı olarak hareket ettiğini tartışmaktadır.This article argues that the narrator ofAna Castillo’sSo Far From Godis a postmodernist ontological narrator whose projectis to heal the Chicana mestizaje’s identity through storytelling.Through the privileging of the female identity, returning to oral history and uncovering of subjugated Native American female origin myths, the narrator attempts to reconstruct the female identity. Although the narrator is not fully characterised, unlike other female protagonists in the novel, this essay aims to explore how the narrator is one of the female figures in the novel, and similarly, how she attempts not only to bring about the displacement of the male figure and reposition of the female, but also acts as a healer for her community.