Baba katılımının emzirme üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Babanın emzirme sürecine katılımı üzerine kısıtlı sayıda çalışma olmakla birlikte bağlanma ve sadece anne sütü (SAS) alımı ve toplam anne sütü (TAS) alımı üzerindeki etkilerinin değerlendirildiği bir araştırma bulunmamaktadır. Bu çalışmada, babaların emzirme sürecine katılımı ve bebekleriyle olan bağlanmalarının SAS alımı ve yaşamın birinci yılında TAS alım süresine olan etkisini saptamak hedeflendi. Gereç ve Yöntem: Sağlıklı ve zamanında doğmuş bir aylık bebeklerin babaları örnekleme dahil edildi. Emzirmeye katılım, Babaların Emzirmeye Etkisi Ölçeği (BEEÖ) ile değerlendirildi. Baba-bebek bağlanması, baba depresyonu ve evlilik uyumu sırasıyla; Baba-Bebek Bağlanma Ölçeği(B-BBÖ), Edinburgh Doğum Sonrası Depresyon Ölçeği (EPDÖ) ve Evlilik Uyum Ölçeği ile değerlendirildi. İlk aşamada, babalara doğum sonrası birinci ayda ölçeklerin tamamı uygulandı ve altıncı ayda BEEÖ ve B-BBÖ tekrarlandı. İkinci aşamada, 12. ayda babalarla emzirme süresi ve emzirme kesildiyse nedenleri hakkında görüşüldü. Bulgular: Bebeklerin ilk altı ay sadece anne sütü alma oranı %86,1, yaşamlarının ilk bir yılında toplam anne sütü alma oranı %73,9 saptandı. BEEÖ skoru yüksek olan babaların bebeklerinin ilk 6 ay anne sütü alma ve ilk bir yıl toplam anne sütü alma oranı yüksekti (p<0,001). Birinci ay uygulanan BEEÖ ve B-BBÖ’nün ilk 6 ay SAS alma üzerine anlamlı etkisi olduğu lojistik regresyon analizi ile gösterildi (OR 1,031; %95 GA 1,013-1,048 ve OR 1,293; %95 GA 1,067-1,567). EPDÖ ile 1. ve 6. ay BEEÖ ve B-BBÖ arasında negatif yönlü korelasyon, Evlilikte Uyum ölçeği ile BEEÖ ve B- BBÖ arasında pozitif yönlü korelasyon saptandı(p<0,001). Sonuç: Babanın emzirme sürecine katılımı sadece emzirme başarısını artırmakla kalmayıp bebeğiyle olan bağlanmasını da olumlu yönde etkilemektedir.

Objective: Research on fathers’ involvement in breastfeeding is limited therefore, the aim of the study is to examine the relationship between fathers reported breastfeeding involvement and paternal-infant attachment with exclusive breastfeeding and total breastfeeding duration. Materials and Methods: The study was be conducted in three phases. Healthy, term, one month old babies and their fathers were included in the study based on a convenience sample. Fathers’ involvement was evaluated by The Partner Breastfeeding Influence scale (PBIS). Paternal-infant attachment, paternal depression, and marital adjustment were measured with Paternal-Infant Attachment Questionnaire, Edinburgh Postpartum Depression Scale and Marital Adjustment Scale respectively. In the first phase, four sets of questionnaires were administered at postpartum first month and PBIS and Paternal-Infant Attachment Questionnaire were administered at the sixth month again. In the second phase, fathers participating in the study were interviewed for breastfeeding duration and factors associated with cessation were explored at postpartum 12 months. Results: The the rate of EBF was 86.1%(198/ 230), while the total breastfeeding rate during 12 months was 73.9%(170/ 230). The fathers with higher PBIS scores reported significantly higher rates of EBF and total breastfeeding at the first 12 months (p < 0.001). The impact of fathers’ involvement in breastfeeding and paternal attachment with the baby significantly increased the rates of EBF (p < 0.001) (OR 1,031; %95 CI 1,013-1,048 ve OR 1,293; %95 CI 1,067-1,567). Conclusion: The involvement of the father in his partner's breastfeeding process has been identified as a factor that enhances breastfeeding success and positively influences the father's attachment to the infant.