Süleyman Nazif'in bütün eserleri (Ocak 1909-Temmuz 1909) : metin-inceleme-indeks

Abstract

Süleyman Nazif; Servet-i Fünûn topluluğuna mensup olmakla birlikte Tanzimat zihniyetini devam ettirmiş bir şair, yazar ve gazetecidir. 2. Meşrutiyet'in ilanından sonra aktif olarak gazeteciliğe başlamış, 31 Mayıs 1909'da Ebüzziya Tevfik'le Yeni Tasvîr-i Efkâr'ı çıkarmaya başlamıştır. Yazarın 1 Ocak - 31 Temmuz 1909 arasındaki yazılarında ağırlığın siyasi konulara verildiği görülür. Devrin çalkantılı olmasının bunda payı vardır. Siyasi yazıların ağırlık noktasını da Girit meselesi hakkındaki yazılar oluşturur. Sosyal, ekonomik ve kültürel meseleler de bu yazılarda yer bulmuştur. Azınlıkların durumuna değinilmiş, hükümetin azınlıklar konusunda yapması gerekenler belirtilmiştir. Yazar, Osmanlı milletini oluşturan unsurların kardeşçe yaşamaları gerektiğini belirtmiş, herhangi bir etnik grubun kendi menfaatini öne çıkarmasını doğru bulmamıştır. Yazar, ülkenin geleceğini düşünmüş ve dönemin önemli gelişmelerini yorumlarken tarafsız davranmaya gayret etmiştir. İstikbal için endişelendiği her hâlinden belli olan yazar, İttihat ve Terakki hükümetini çekinmeden eleştirmiştir. Osmanlı Devleti'nin güçlü dönemlerinin geride kaldığını, o devirdeki ittifaklardan birine dâhil olunması gerektiğini söylemiştir. Bu dönemdeki son yazılarında, 2. Meşrutiyet'le ortaya çıkan tablonun istibdat devrindekinden çok da farklı olmadığını dile getirmeye başlamıştır. Yazarın devlet adamları hakkındaki görüşleri ve meselelere yaklaşım tarzı hürriyetçi ve meşrutiyetçi kimliğini göstermektedir. Dilde sadeleşmeye karşı çıkan Süleyman Nazif; bu dönemdeki yazılarında oldukça ağır bir dil kullanmıştır. Kelimelerini titizlikle seçmiş, Osmanlı nesrinin yetkin örneklerini vermiştir. Yazılarında edebî sanatlara ve özlü söz niteliğinde cümlelere rastlamak mümkündür. Süleyman Nazif'in yazıları, o devre ışık tutmaları açısından tarihî, sanatkârane bir anlayışla kaleme alınmaları açısından edebî değer taşımaktadır.

Süleyman Nazif is a poet, writer and journalist who member of Servet-i Fünun and pursuance to tradition of Tanzimat. After the declaration of the Second Constitution, he began actively journalism and on May 31, 1909 he and Ebuzziya Tevfik started to publish the Yeni Tasvîr-i Efkâr. From 1 January to 31 July 1909, author's mainly writings are about political matters. Political unrest and chaos at this period was effektive on author's this selection. Many from political writings were about to Crete issue, too. Also on this writings are about to social, economic and cultural issues too. Author writed about to situation of minorities, and what the government needs to do about minorities. He specified necessity of living peacefully of ethnic elements on Ottoman nation, and opposed to that any ethnic group own interests to be prominent. Author thinks about to the future of country and tries to be a neutral on his interpretation of that period's events. Author who worrying about to future, criticises the goverment of Union and Progress fearlessly. He said that the strong periods of the Ottoman State lagged behind, necessity to joining in one of political alliances of that period. İn the last writings at this period, he began saying period of constitutionalism not difference from period of despotism. Author's opinions about to statesmen and his interpretations about to problems, constitute evidence he is libertarian and constitutionalist. Süleyman Nazif who opposed to simplification of language, writed with complicated language in this period. He chosed words meticulously and was successfull at prose of Ottoman. His writings have aphorisms and literary arts. Süleyman Nazif's writings have historical and literary value, because this writings contains informations about to that period and these are artistic.