İnmeli hastalarda sanal gerçeklik ile yapılan çift görev eğitiminin üst ekstremite fonksiyonları ve kognitif fonksiyonlar üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Kronik inmeli bireylerde sanal gerçeklikle birleştirilmiş çift görev eğitiminin üst ekstremite fonksiyonları, günlük yaşam aktiviteleri, yaşam kalitesi, çift görev meliyeti ve kognitif fonksiyonları üzerindeki etkisine etkisini incelemesidir. Gereç ve Yöntem: 36 hastanın dahil edildiği randomize kontrollü çalışmada her iki gruba (6 hafta)x(5 gün)x(45 dakika) konvansiyonal rehabilitasyon ve üst ekstremiteye sanal gerçeklik uygulandı. Çalışma grubuna sanal gerçeklik eğitimine kognitif görev entegre edilerek çift görev eğitimi uygulandı. Tedavi öncesi, tedavi sonrası, tedavi sonrası 3. ve 6. ayda değerlendirmeler tekrarlandı. Üst ekstremite motor fonksiyonlarını için Fugl-Meyer Üst Ekstremite Motor Değerlendirme Ölçeği (FMA) ve Kutu-Blok Testi (KBT); günlük yaşam aktiviteleri için Modifiye Barthel İndeksi (MBİ); yaşam kalitesi için İnmeye Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği (İÖYKÖ); kognitif fonksiyonlar için Montreal Bilişsel değerlendirme Ölçeği (MoCA), Stroop Test, Sayı Menzil Testi, ve Sözel Bellek Süreçleri Testi (SBST) değerlendirme ölçekleri kullanıldı. Bulgular: Grup içi değişime bakıldığında, çalışma grubunda tüm değerlendirme parametrelerinde anlamlı farklılık görüldü (p<0,05). Kontrol grubunda ise Sayı Menzil Testi skorları dışında diğer tüm parametrelerde anlamlı farklılık görüldü (p<0,05). Gruplar arası karşılaştırmada ise KBT tekli görevle yapılan değerlendirme dışındaki tüm değerlendirme parametrelerinde çalışma grubu lehine anlamlı farklılık saptandı (p<0,05). Sonuç: Sonuçlarımız inmeli hastalarda sanal gerçeklikle birlikte verilen çift görev eğitiminin motor fonksiyonlar, kognitif fonksiyonlar ve yaşam kalitesini iyileştirmede daha etkili olduğunu ve bu etkinin 3. ve 6. ay takiplerinde de korunduğunu göstermektedir.

Objective: To investigate the effects of dual-task training combined with virtual reality on upper extremity functions, activities of daily living, quality of life, dual-task ability, and cognitive functions in individuals with chronic stroke. Materials and Methods: In a randomized controlled study involving 36 patients, both groups received (6 weeks)x(5 days)x(45 minutes) conventional rehabilitation and virtual reality for the upper extremity. Dual task training was applied to the study group by integrating cognitive tasks into virtual reality training. Evaluations were repeated before, after treatment, and at 3 and 6 months after treatment. For upper extremity motor functions, Fugl-Meyer Upper Extremity Motor Assessment Scale (FMA) and Box-Block Test (KBT), for activities of daily living Modified Barthel Index (MBI), Stroke-Specific Quality of Life Scale (SS-QoL), for quality of life, and for cognitive functions Montreal Cognitive Assessment Scale (MoCA), Stroop Test, Digit Span Test, and Verbal Memory Processes Test (VMPT) were used as assessment scales. Results: When the within-group change was examined, a significant difference was observed in all evaluation parameters in the study group (p<0.05). In the control group, a significant difference was observed in all parameters except the Digit Span Test scores (p<0.05). In the comparison between the groups, a significant difference was observed in favor of the study group in all evaluation parameters except the single-task evaluation of the KBT (p<0.05). Conclusion: Our results suggest that dual-task training would be more effective in improving motor functions, cognitive functions, and quality of life in stroke patients.