Gazeteciliğe ‘iletişim etiği’nin uygulanabilirliği

Abstract

Gazeteciliğe İletişim Etiğinin Uygulanabilirliği Çalışmada benimsenen etik yaklaşım kendini, epistomolojik materyalizmin düalizmine bağlıyor.Dolayısıyla bilgi dünyası ile gerçek dünyayı ayırmayı temel alıyor. Bu ikisi arasında kurduğu ilişkisizlik temelinde, etiği bilgi dünyası determinizminde değil gerçek'in içinde bulmanın uygun olacağı sonucuna varıyoruz ve bu kanıdan hareket ederek gerçek etiğini öneriyoruz. Gazeteciliğin tanımını yaparken, gazeteci ne 5N+1K'yı bir araya getiren bir teknisyen ne de kamuoyu oluşturmak gibi şaibeli bir kişi olarak tanımlıyoruz. Medya toplumun aynasıdır metaforundan hareketle, gazetecileri bu metaforun rasyonel bekasından sorumlu aktörler olarak tanımlıyoruz. Medyanın sunduğu sürekli çoğalan ve çeşitlenen enformasyon karşısında, bireyler gerçekten ihtiyacı olan bilgiyi nasıl tespit edecek? İhtiyacı olana ulaşması için bireyin bilgi hakkında bilgisi olması gerekmektedir. Modern ve bir başka anlamda enformasyon dünyasında yapılan gazeteciliğin en önemli görevi kitle iletişim araçları aracılığıyla sunacağı enformasyonu öncelikle ayıklamaktır. Mevcut ayıklama sürecinde kültürel-siyasal- ekonomik ölçütlerin beraberinde etik kendini gösterir. Zaten çalışmamızın iddiası adı geçen ayıklama işleminin, evrensel standartlardan asla taviz vermeden; önemlilik-daha az önemlilik, geçerlilik-daha az geçerlilik,yararlılık-daha az yararlılık tarzında kategorileştirmelerle yani gazetecilik etiğiyle gerçekleşebileceğidir. Gazetecilik'e etik uygulama girişiminde, durumun berraklaşması maksadıyla meslek içinde çeşitli ayrımlar yapmayı zorunlu bulduk; olayı haberleştiren gazetecinin, varolan haberlerin seçimini yapan editörün, kitle iletişim aracının sahibinin ve yöneticilerin ayrı ayrı etik ve gazetecilik anlayışlarından söz etmek zorunludur. APPLICABILITY OF COMMUNICATION ETHICS IN JOURNALISM Ethics approach adopted in this work binds itself to the dualism of epistemological materialism. Therefore it aims to separate the world of knowledge and the real world. Based on the separation that it builds between these two worlds we make the conclusion that it is convenient to find the ethics inside the real but not within the determinism of the world of knowledge; so departing from this conclusion we suggest the ethics of the real. While defining a journalist we neither assume him/ her as a technician nor a stained person who has the task of creating the public opinion. Media is the mirror of society; on basis of this metaphor we define the journalists as the actors responsible for the rational continuity of this metaphor. Given the information constantly multiplying and getting varied, how shall the individuals determine the information that they need? Individuals should have information about the information in order the knowledge reach the ones who need it. The most important task of the journalism conducted in the modern and in another sense the information world is firstly to filter the information that it will present by means of the mass media. During the present filtration process ethics also appear along with the cultural-social-economical criteria. In any case, the suggestion of our work is that the above mentioned filtration process can be realized with categorizations such as importance-less importance, validity-less validity, usefulness-less usefulness, without making no compensation from the universal standards. We found it necessary to make some distinctions within the profession in order to clarify the matter while applying ethics on the journalism; it is necessary to talk about the different ethics and journalism understandings of the journalist transforming an event into a news, the editor making a selection from the present news and the owners and managers of the mass media.