TÜRK ÇOCUKLARINDA İKİ YÖNTEM İLE DİŞ YAŞI TAYİNİNİN BİRBİRİ İLE_x000D_ KARŞILAŞTIRILMASI

Abstract

Amaç: Diş yaşı (DY) tayini yöntemlerinin geçerliliği farklı popülasyonlarda test edilmektedir. Bu çalışmanın amacı İstanbul’da yaşayan Türkçocukların DY tayininde Demirjian (D) ve Haavikko (H) yöntemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesidir.Yöntem: Etik onayı alındıktan sonra, çalışma kapsamında İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Oral Diagnoz ve Radyoloji Anabilim Dalıarşivindeki 8-14 yaş grubu çocuklara ait panoramik radyografiler dahil edilme kriterlerine göre seçilerek retrospektif olarak incelenmiştir. Bireylerinkronolojik yaşları (KY), panoramik röntgenin alındığı tarihten doğum tarihlerinin çıkarılması ile hesaplanmıştır. Her bir çocuğun DY’si D ve Hyöntemlerinin her ikisi ile de belirlenmiştir. DY ve KY arasındaki farkın ve mutlak farkın %95 düzeyinde güven aralıkları verilmiştir. Doğrusalregresyon modelleri her bir cinsiyet ve her bir DY yöntemi için ayrı ayrı oluşturulmuştur. İstatistiksel testler için anlamlılık seviyesi p<0,05 olarakbelirlenmiştir.Bulgular: Dahil edilen 293 çocuğun KY ortalaması 10,98±1,74 yıldır. Olguların %51,2’si (n=150) erkek, %48,8’i (n=143) kız çocuklardanoluşmaktadır. Her iki cinsiyet grubu için de H yöntemi ile elde edilen sonuçların ortalaması, D yöntemi ile elde edilen sonuçların ortalamasına göreKY’ye daha yakın olarak çıkmıştır. Buna göre en iyi tahmin sırası ile erkeklerde H yöntemi (-0,39 yıl), erkek ve kızlarda H yöntemi (-0,46 yıl),kızlarda H yöntemi (-0,52 yıl) ile bulunmuştur (p<0,05). Regresyon formülünde sadece erkekler çocuklar için H yönteminin (R2=0,84); sadece kızçocuklar için ise D yönteminin daha başarılı olduğu (R2=0,77) bulunmuştur.Sonuç: 8-14 yaş grubundaki tüm çocuklar için H ve D yönteminin diş yaşını tayin etmede tek başlarına kullanılmalarının doğru sonucu vermediği,kız ve erkek çocuklar için ayrı olmak üzere yaş dilimlerine göre farklı yöntemlerin kullanılmasının gerektiği görülmüştür.Objective: Validity of dental age (DA) estimation methods are tested in different populations. The aim of this study is to compare the Demirjian (D)_x000D_ and Haavikko (H) methods in Turkish children._x000D_ Methods: After obtaining ethical approval, panoramic radiographs of 8-14 year-old children in the archives of Department of Oral Diagnosis and_x000D_ Radiology were selected analyzed retrospectively. Chronological ages (CA) of the individuals were calculated by substracting the birth dates from_x000D_ the date of the panoramic x-ray were taken. DA of each child was determined by both D and H methods.Confidence intervals of 95% of the_x000D_ difference between DA and CA and the absolute difference are given.Regression models are formulated separately for each gender and DA_x000D_ method.The significance level was set to be p<0.05._x000D_ Results: The mean CA of the 293 children is 10.098±1.74 years. 51.2% (n=150) of the cases were boys and 48.8% (n=143) were girls. The mean_x000D_ value of the results obtained with the H method for both gender was close to CA compared to the mean results obtained with the D method. The best_x000D_ estimate was found with H method (-0.39 years) in boys, H method (-0.46 years) in boys and girls, H method (-0.52 years) in girls (p<0.05).H_x000D_ method (R2_x000D_ =0.84) was found to be more successful for boys and D method method was found to be more successful (R2_x000D_ =0.77) for girls._x000D_ Conclusion: It was observed that the use of only H or D method for age estimation for all children in 8-14 age group does not give accurate results._x000D_ There is a need to investigate different methods.