Ortaokul Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş Düzeyleri İle Karakter Eğitimi Uygulamaları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile karak-ter eğitimi uygulamaları arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlamıştır. Veriler İstanbul Anadolu yakasındaki on farklı ortaokulda okuyan toplam 326 öğrenci-den elde edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Kişisel Bilgi Formu, Karakter Eğitimi Öğrenci Formu, Öznel İyi Oluş Düzeyi Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde grupların aritmetik ortalamaları arasındaki farklılıklar için bağımsız gruplar t testi, kategorik gruplar arasında fark için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve değişkenler arası ilişki için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ortaokul öğrencilerinin öznel iyi oluş dü-zeyleri ile karakter eğitimi uygulamaları arasında pozitif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilere yönelik gerçekleştirilen karakter eğitimi uygulamaları-nın öğrencilerin psikolojik sağlamlıklarını, iyi hissetme düzeylerini arttırdığı tespit edilmiştir. Öğrencilerin sosyo-ekonomik düzeyleri ile öznel iyi oluşları arasında ilişki olduğu, sosyo-ekonomik düzeyi düşük olan öğrencilerin yüksek olan öğrencilere göre daha yüksek öznel iyi oluş düzeyi belirttikleri görülmüş- tür. Araştırmada diğer elde edilen bir sonuç ise öznel iyi oluşun öğrencilerin cinsiyetine göre farklılaşması olmuştur. Buna göre kız öğrencilerin iyi oluş dü- zeyleri erkek öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur