Bipolar tanılı bireylerde aleksitiminin işlevsellik ve algılanan sosyal desteğe etkisi

Abstract

BİPOLAR TANILI BİREYLERDE ALEKSİTİMİNİN İŞLEVSELLİK VE ALGILANAN SOSYAL DESTEĞE ETKİSİ Amaç: Bu çalışma bipolar tanılı bireylerde aleksitiminin işlevsellik ve algılanan sosyal desteğe etkisini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan bu çalışmada örneklem seçimine gidilmeyerek Bipolar Bozukluk tanılı manik epizoddaki çalışma kriterlerini karşılayan 267 hasta oluşturmuştur. Veriler, Kişisel Bilgi Formu, Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20), Bipolar Bozuklukta İşlevsellik Ölçeği (BBİÖ), Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBADSÖ) kullanarak yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Veriler SPSS kullanılarak analiz edilmiş ve Independent Sample T testi, One Way Anova testi, Kruskall Wallis testi, Ki-Kare testi ve Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların %63,67’si kadın, %65,17’si bekar, yaş ortalamaları ise 37,79±11,50’dir. Katılımcıların %58,8’i sigara, alkol ve maddeden en az birini kullanmakta; %75,28’i düzenli ilaç kullanmaktadır. Ölçeklerden aldıkları toplam puan ortalamaları TAÖ-20 22±12,48; ÇBADSÖ 58,73±17,35; BBİÖ 109,93±17,96’dır. Katılımcıların işlevsellik düzeyleri ile algılanan sosyal destek düzeyleri arasında pozitif yönlü bir ilişki (r=0,504; p<0,05); aleksitimi düzeyleri ile algılanan sosyal destek düzeyleri arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki (r=-0,313; p<0,05); aleksitimi düzeyleri ile işlevsellik düzeyleri arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki (r=-0,467; p<0,05) bulunmaktadır. Sonuç ve Öneriler: Katılımcıların aleksitimi düzeyleri arttıkça işlevsellikleri ve algılanan sosyal destek düzeyleri azalmaktadır. Algılanan sosyal destek düzeyleri arttıkça işlevsellikleri artmaktadır. Düzenli ilaç kullanım durumları aleksitimi ve işlevsellik düzeyini olumlu etkilemektedir. Katılımcıların ilaç kullanımları desteklenmeli ve sosyal destek kaynakları güçlendirilmelidir. polar bozukluk, aleksitimi, işlevsellik, algılanan sosyal destek

THE EFFECT OF ALEXITHYMIA ON FUNCTIONALITY AND PERCEIVED SOCIAL SUPPORT IN INDIVIDUALS WITH BIPOLAR DISORDER Aim: This study was conducted to examine the effect of alexithymia on functionality and perceived social support in individuals with bipolar diagnosis. Materials and Method: In this descriptive study, 267 patients with Bipolar Disorder who met the study criteria in a manic episode were formed without sampling. Data were collected by face-to-face interview method using Personal Information Form, Toronto Alexithymia Scale (TAS-20), Functioning Scale in Bipolar Disorder (BDIS), Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS). Data were analyzed using SPSS program and Independent Sample T test, One Way Anova test, Kruskall Wallis test, Chi-Square test and Pearson correlation analysis were used. Results: 63.67% of the participants were women, 65.17% were single, and their mean point of age was 37.79±11.50. 58.8% of the participants use at least one of cigarettes, alcohol and substances; 75.28% of them use medication in a regular base. The mean total score obtained from the scales was TAS-20 22±12.48; CBASS 58.73±17.35; BMI is 109.93±17.96. There was a positive relationship between the functionality levels of the participants and their perceived social support levels (r=0.504; p<0.05); a significant negative correlation between alexithymia levels and perceived social support levels (r=-0.313; p<0.05) and a significant negative correlation (r=-0.467; p<0.05) between alexithymia levels and functionality levels. Conclusions and suggestions: As the participants' alexithymia levels increase, their functionality and perceived social support levels decrease. As their perceived social support level increases, their functionality increases. Regular drug use has a positive effect on alexithymia and functionality. Drug use of the participants should be supported and social support resources should be strengthened. Key words: Bipolar disorder, alexithymia, functioning, perceived social support