Publication: Political behavior in organizations: antecendents and consequences
Abstract
The purpose of this study was to understand the antecedents and consequences of actual political behavior in organizational settings. We examined actual political behavior through two different frames. In the first part of the study, organizational and personal variables and their impact on employee’s actual political behaviors were investigated. Our proposition was perception of organizational justice would have a negative impact on actual political behaviors, social needs and work ethics of an employee would moderate this relation. Results indicate positive effect of perceived organizational justice on actual political behavior which means that political behaviors affect individual’s justice perception and employees, who get their expected goals as a result of using soft political tactics evaluate their environment as just and fair. Though the interaction of perceived organizational justice with social needs and work ethics did not indicate any significant impact on actual political behaviors, social needs influence political behavior in such a way that increases in the employee’s need levels lead to increases in displaying political behaviors. However, individuals with different needs use different tactics. In the second part of the study, The outcome of actual political behavior on employee’s job satisfaction and organizational commitment were examined. The most important finding in terms of the outcomes of political behavior is the increase in positive attitudes towards the job among employees who meet their expectations through their soft political tactics.
Bu araştırma, örgütlerde sıkça görülen politik davranışları, iki farklı bölümde incelemektedir. İlk bölümde, fiili politik davranış üzerinde etkili örgütsel ve kişisel değişkenler incelenirken, ikinci bölümde politik davranışlar neticesinde, çalışanın işe ve örgüte karşı tutumlarında meydana gelen değişiklikler değerlendirilmektedir. Çalışanın algıladığı örgütsel adaletin, gösterdiği politik davranışlar üzerinde negatif etkisi olduğunu varsaydık. Çalışanın kişisel özelliklerinden sosyal ihtiyaçlar ve çalışma ahlakının, algılanan örgütsel adalet ile fiili politik davranış arasındaki ilişkiyi etkileyeceğini ve farklı kişisel özelliklerin bireyin politik davranışa olan yönelimini değiştireceğini öngördük. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde, beklenenin aksine örgütsel adalet algısı ile ılımlı politik davranışlar arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Bu sonuç bize, ılımlı taktikler ile amacını gerçekleştiren çalışanların, adalet algılarının arttığını göstermektedir. Çalışan, politik davranışı kendince adaleti sağlamak amacı ile kullanmaktadır. Adalet algısı ile sosyal ihtiyaçlar ve çalışma ahlakının etkileşimlerinin, politik davranışlar üzerinde manidar bir etkisi gözükmezken, sosyal ihtiyaçların, doğrudan ılımlı politik taktikler üzerinde açıklayıcılığı bulunmuştur. Şöyle ki çalışanın ihtiyaç düzeyindeki bir artış, göstereceği ılımlı politik taktikleri de arttırmaktadır. Ancak farklı ihtiyaçlar, farklı politik taktikler ile ilişkili çıkmıştır. İkinci bölümde, politik davranış neticesinde amacına ulaşan çalışanların, işe karşı tutumlarında, amacına ulaşamayan bireylere kıyasla artış olacağını varsaydık. Sonuçları değerlendirdiğimizde, amacına tamamen ve kısmen ulaşan ılımlı politik davranışların, çalışanların iş tatminlerinde manidar bir artışa sebep olduğunu gördük. Ancak, çalışan zorlayıcı politik davranışlarda bulunduğunda, amacını tamamen gerçekleştirse bile işe ve örgüte karşı olumlu tutum geliştirmemekte, aksine iş tatmini ve örgüte bağlılığında düşüş olmaktadır. Bu da zorlayıcı politik taktiklerin, diğer hedef çalışanlar üzerinde yarattığı olumsuz etkinin bir sonucu olarak değerlendirilebilinir.
Bu araştırma, örgütlerde sıkça görülen politik davranışları, iki farklı bölümde incelemektedir. İlk bölümde, fiili politik davranış üzerinde etkili örgütsel ve kişisel değişkenler incelenirken, ikinci bölümde politik davranışlar neticesinde, çalışanın işe ve örgüte karşı tutumlarında meydana gelen değişiklikler değerlendirilmektedir. Çalışanın algıladığı örgütsel adaletin, gösterdiği politik davranışlar üzerinde negatif etkisi olduğunu varsaydık. Çalışanın kişisel özelliklerinden sosyal ihtiyaçlar ve çalışma ahlakının, algılanan örgütsel adalet ile fiili politik davranış arasındaki ilişkiyi etkileyeceğini ve farklı kişisel özelliklerin bireyin politik davranışa olan yönelimini değiştireceğini öngördük. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde, beklenenin aksine örgütsel adalet algısı ile ılımlı politik davranışlar arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Bu sonuç bize, ılımlı taktikler ile amacını gerçekleştiren çalışanların, adalet algılarının arttığını göstermektedir. Çalışan, politik davranışı kendince adaleti sağlamak amacı ile kullanmaktadır. Adalet algısı ile sosyal ihtiyaçlar ve çalışma ahlakının etkileşimlerinin, politik davranışlar üzerinde manidar bir etkisi gözükmezken, sosyal ihtiyaçların, doğrudan ılımlı politik taktikler üzerinde açıklayıcılığı bulunmuştur. Şöyle ki çalışanın ihtiyaç düzeyindeki bir artış, göstereceği ılımlı politik taktikleri de arttırmaktadır. Ancak farklı ihtiyaçlar, farklı politik taktikler ile ilişkili çıkmıştır. İkinci bölümde, politik davranış neticesinde amacına ulaşan çalışanların, işe karşı tutumlarında, amacına ulaşamayan bireylere kıyasla artış olacağını varsaydık. Sonuçları değerlendirdiğimizde, amacına tamamen ve kısmen ulaşan ılımlı politik davranışların, çalışanların iş tatminlerinde manidar bir artışa sebep olduğunu gördük. Ancak, çalışan zorlayıcı politik davranışlarda bulunduğunda, amacını tamamen gerçekleştirse bile işe ve örgüte karşı olumlu tutum geliştirmemekte, aksine iş tatmini ve örgüte bağlılığında düşüş olmaktadır. Bu da zorlayıcı politik taktiklerin, diğer hedef çalışanlar üzerinde yarattığı olumsuz etkinin bir sonucu olarak değerlendirilebilinir.