İŞÇİNİN İŞE GEÇ GELMESİNİN HUKUKİ SONUÇLARI

Abstract

İş Kanunu'nun 18. maddesi, işverene işçinin davranışlarından kaynaklanan nedenlerle geçerli fesih hakkı tanımaktadır. Madde gerekçesinde işçinin sık sık işe geç gelmesi, işçinin davranışlarından kaynaklanan nedenlere örnek olarak gösterilmektedir. İşe geç gelme ve devamsızlık gibi davranışların ortak özelliği, işçinin bu davranışlarla günlük çalışma süresine ilişkin kuralları ihlal etmesidir. Bununla birlikte, sık sık işe geç gelmeyle devamsızlığa farklı yaptırımlar uygulanmaktadır. İşveren işe sıkça geç gelen işçinin iş sözleşmesini süreli fesih yoluyla sona erdirebilir. Buna karşılık, işe sıkça geç gelme haklı fesih nedeni oluşturmaz. İşveren işçinin işe sıkça geç geldiğini çeşitli delillerle kanıtlayabilir.

Article 18 of the Labour Code entitles the employer to a dismissal with a valid cause on the grounds of the misconduct of the employee. The preamble of the article states the frequent workplace tardiness as an example of the employee's misconduct justifying the dismissal with a valid cause. Common ground of the misconducts such as tardiness and absence is the violation of the rules concerning the daily working time by the employee. Nevertheless the sanctions applicable to tardiness and absence are different. Employer can dismiss an employee who comes to the job too late in a frequent manner with observing the notice of termination. On the other hand frequent tardiness does not constitute a just cause for the dismissal. Freuqent workplace tardiness can be proved by any means.