Publication: Erkek karate sporcularında yorgunluğun hedefe yönelik hareket koordinasyonuna etkisi
Abstract
Amaç: Bu araştırmanın amacı, karate sporunda temel kural olan hedefe yönelik hareket kontrolüne, yorgunluğun etkisinin incelenmesidir.Gereç ve Yöntem: Araştırmaya yaş ortalaması 23,4 yaş (± 4,881), kilo ortalaması 77,6 kg (± 14,984), boy ortalaması 176 cm (± 7,323) olan, halen aktif spor yapan milli takımda yarışan 15 erkek karate sporcusu katılmıştır. Sporcular, ısınma protokolünün ardından hedef platforma kontrol etmek amaçlı ön kolla direk yumruk (kizami zuki) uygulamış ve görüntü kronosiklo fotoğraf tekniği (ışık izi) ile kayıt edilmiştir. Ardından yorgunluk protokolü (karate performans testi) uygulanmış ve bitimini takiben hedef platforma yapılan kontrollü vuruşlar aynı yöntemle kayıt altına alınmıştır. Karate kurallarında deriye temas ile 5 cm yaklaşan vuruşlar doğru mesafe olarak tanımlanır. Bu bağlamda çalışmamızda hedefe yakınlık daha yüksek skor olarak değerlendirilirken hedefi geçen veya hedefe 5 cm mesafeden daha uzak vuruşlar başarısız olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler bilgisayar ortamında hesaplanarak Windows için SPSS 20,0 paket programıyla analiz edilmiştir.Bulgular: Bu bilgiler ışığında, elit erkek karate sporcularının dinlenik (ortalama; 2,99 ± 0,85) ve yorgunluk (ortalama; 3,9 ± 0,72) durumları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0,00). Sonuçlar: Buna göre, Karate sporcularının yorgunluk durumlarında hedefe yönelik kontrollerinin olumsuz yönde etkilendiği sonucu ortaya çıkmıştır.BEYANiiTEŞEKKÜRiiiİÇİNDEKİLERivŞEKİLLER LİSTESİviRESİMLER LİSTESİviiTABLOLAR LİSTESİviiiKISALTMALARx1.ÖZET12.ABSTRACT23.GİRİŞ ve AMAÇ34.GENEL BİLGİLER54.1.Karate Sporunun Tanımı ve Tarihçesi54.2.Karate Kurallarında Kontrol84.3.Karate’de Mesafe Kavramı84.4.Yorgunluk114.5.İskelet Kas Yapısı124.6.Glikojen124.7.Laktik asit ve yorgunluk134.8.Laktat ve pH Kontrol Mekanizmaları144.9.Farklı Egzersizlerde Yorgunluk Oluşumu144.9.1.Anaerobik Yüklemeler ve Yorgunluk İlişkisi154.9.2.Aerobik Yüklenmeler ve Yorgunluk İlişkisi165.GEREÇ ve YÖNTEM195.1.Araştırma Hipotezi195.2.Alt Hipotezler195.3.Araştırmanın Yeri ve Zamanı195.4.Evren ve Örneklem205.5.Test Öncesi Koşullar205.6.Verilerin Toplanması215.7.Test Protokolü215.7.1.Genel ve Özel Isınma215.7.2.Dinlenik Performans Kaydı225.7.3.Yorgunluk Test Protokolü225.7.4.Yorgunluk Performans Kaydı245.8.Optik Ölçüm Yöntemi245.9.Verilerin Değerlendirilmesi286.BULGULAR296.1.Tanımlayıcı Bilgiler297.TARTIŞMA ve SONUÇ468. KAYNAKLAR509.EKLER55Ek 1: Gönüllü Olur Formu Metni55Ek 2: Gönüllü Olur Formu57Ek 3: Katılımcı Beyanı59Ek 4: Katılımcı Takip Formu61Ek 5: Etik Kurul Raporu62ÖZGEÇMİŞ63
Purpose: The aim of this study is to investigate the effect of fatigue on the target specific movement control, which is the main rule of the karate-do sport.Method: 15 male kumite athletes whose age average is 23,4 age (± 4,881), weight average is 77,6 kg (± 14,984) and height average is 176 cm (± 7,323) and who still sport actively participated to this research. Athletes applied front direct punch (kizami zuki) to the target platform after training protocol in order to control and images were recorded by the chrono photography technics. Thereafter fatigue protocol (karate performance testing) was run and following this, controlled punches to the target platform were recorded by the same method. The hits in contact with skin and till the spacing to 5 cm are defined as correct distance in karate-do rules. In this context, the closer proximities to the target were regarded as successful, nonetheless the hits further than 5 cm of distance to target or overshot were evaluated as failed. The obtained data were computerized and computed, then analysed using SPSS 20,0 packaged software for Windows.Results: In the light of this information, a significant difference (p < 0,00) was found between relaxed (average; 2,99 ± 0,85) and fatigued (average; 3,9 ± 0,72) conditions of elite male karate athletes.Conclusion: According to this conclusion, the target specific control of karate athletes was effected negatively under fatigue.
Purpose: The aim of this study is to investigate the effect of fatigue on the target specific movement control, which is the main rule of the karate-do sport.Method: 15 male kumite athletes whose age average is 23,4 age (± 4,881), weight average is 77,6 kg (± 14,984) and height average is 176 cm (± 7,323) and who still sport actively participated to this research. Athletes applied front direct punch (kizami zuki) to the target platform after training protocol in order to control and images were recorded by the chrono photography technics. Thereafter fatigue protocol (karate performance testing) was run and following this, controlled punches to the target platform were recorded by the same method. The hits in contact with skin and till the spacing to 5 cm are defined as correct distance in karate-do rules. In this context, the closer proximities to the target were regarded as successful, nonetheless the hits further than 5 cm of distance to target or overshot were evaluated as failed. The obtained data were computerized and computed, then analysed using SPSS 20,0 packaged software for Windows.Results: In the light of this information, a significant difference (p < 0,00) was found between relaxed (average; 2,99 ± 0,85) and fatigued (average; 3,9 ± 0,72) conditions of elite male karate athletes.Conclusion: According to this conclusion, the target specific control of karate athletes was effected negatively under fatigue.