Publication: Design and Timing in Bureaucratic Reform in Presidential Vs Parliamentary System: A Theoretical Approach
Abstract
Günümüzde, gelişmiş-endüstriyel demokrasilerde karşılaştırmalı bürokratik organizasyonlar konusunda yapılan çalışmalarda önemli ilerlemeler sağlanmasına rağmen (Moe ve Caldwell, 1994), gelişmekte olan ülkelerde bürokratik yapıyı oluşturan neden ve sonuç ilişkileriyle ilgili kapsamlı bir anlayış geliştirilememiştir. Bürokratik reformun zamanlama ve devamlılık özelliklerinin farklı kurumsal düzenlemeler içindeki yansımaları, genel bir hipotezi ortaya çıkarmıştır. Çalışmada ilk olarak başkanlık sistemiyle yönetilen demokrasilerde reform çalışmaları sırasında, kurumların etkinlik kaybetme korkusu ve kamu politikası-üretme esnekliklerinin azalması olgusu incelenmektedir. Başkanlık sisteminde yönetimler hizmet sürelerinin sonuna kadar kamu politikası tercihlerinin kurumsallaştırıcı faaliyetlerden kendini izole etmektedir. Buna karşın parlamenter sistem içindeki çok partili koalisyonların doğal yapısı nedeniyle yönetimler, görev süresinin başlangıcında kamu politikası tercihlerini belirlemek zorundadır. İkincil olarak, özellikle Latin Amerika'daki başkanlık sistemiyle yönetilen demokrasilerde kuvvetlerin aşırı derecede konsantrasyonu, kurumsal devamlılık sürecine zarar vermektedir. Diğer yandan Güney Doğu Avrupa ülkelerinin parlamenter demokrasilerinde çok yönlü veto kapılarının içselleşmesi, politikacıların tahrifatları karşısında sisteminin esnekliğini sağlamaktadır. Sonuç bölümünde, kamu politikaları reform çalışmalarının uygulamalarıyla ilgili güncel literatür taramalarından elde edilen bilgilerin analizi yapılacaktır.
While the study of comparative bureaucratic organization within the advanced, industrial democracies has made significant progress in recent years (Moe and Caldwell, 1994), we have a much thinner understanding of the causes and consequences of bureaucratic structure in the developing world. In order to generate hypotheses about both the timing and persistence of bureaucratic reform across different institutional settings, first we maintain that fearing agency's power loss and diminished policy-making flexibility, executives in presidential democracies have incentives to wait until the very end of their term before insulating their policy preferences in an institutional form. In contrast, it can be argued that the inherently unstable nature of multi-party coalitions within most parliamentary systems requires undertaking the insulation task right at the beginning of one's term in office. Second, we argue that due to their extreme concentration of power, Latin America's presidential democracies are highly susceptible to institutional instability, while the multiple veto gates embedded in South Eastern Europe's parliamentary democracies render them inherently more resilient to subsequent tampering by politicians. The paper concludes by noting the implications the analysis has for the current literature on policy reform.
While the study of comparative bureaucratic organization within the advanced, industrial democracies has made significant progress in recent years (Moe and Caldwell, 1994), we have a much thinner understanding of the causes and consequences of bureaucratic structure in the developing world. In order to generate hypotheses about both the timing and persistence of bureaucratic reform across different institutional settings, first we maintain that fearing agency's power loss and diminished policy-making flexibility, executives in presidential democracies have incentives to wait until the very end of their term before insulating their policy preferences in an institutional form. In contrast, it can be argued that the inherently unstable nature of multi-party coalitions within most parliamentary systems requires undertaking the insulation task right at the beginning of one's term in office. Second, we argue that due to their extreme concentration of power, Latin America's presidential democracies are highly susceptible to institutional instability, while the multiple veto gates embedded in South Eastern Europe's parliamentary democracies render them inherently more resilient to subsequent tampering by politicians. The paper concludes by noting the implications the analysis has for the current literature on policy reform.