Antrenman maskesi ile yaratılan normobarik hipoksi ortamda yüksek yoğunluklu interval antrenmanların aerobik ve anaerobik performans bileşenleri üzerine etkisi

Abstract

ÖZETANTRENMAN MASKESİ İLE YARATILAN NORMOBARİK HİPOKSİ ORTAMDA YÜKSEK YOĞUNLUKLU İNTERVAL ANTRENMANLARIN AEROBİK VE ANAEROBİK PERFORMANS BİLEŞENLERİ ÜZERİNE ETKİSİÖğrenci: Sercan ÖNCEN Danışman: Prof. Dr. Salih PINARAnabilim Dalı: Beden Eğitimi ve Spor Program: Hareket ve Antrenman BilimleriAmaç: Bu çalışmada, antrenman maskesi ile yapılan antrenmanlarda kalp atım hızı (KAH), solunum fonksiyon parametreleri (FVC, FEV1, MVV), maksimal anaerobik güç (MAG), maksimal aerobik kapasite (MAK) ve maksimum oksijen kullanma kapasitesi (VO2max) gibi performans bileşenleri üzerinde yarattığı etki incelenmiştir.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 16 Amerikan futbolu oyuncusu gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılar maske kullanan deney grubu (DG) ve maske kullanmayan kontrol grubu (KG) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Katılımcıların, antrenmanlar öncesinde ve 6 hafta süresince haftada 3 birim yüksek yoğunlukta aralıklı antrenman (YYAA) (%90 KAH rezerve 2 dk’lık 5 yüklenme ve 1 dk’lık toparlanma) sonrasında VO2max, solunum fonksiyon (FVC, FEV1, MVV) ve Wingate anaerobik güç testleri (MAG, MAK) yapılmıştır. Normobarik hipoksi (NH) ortamı yaratmak için Training Mask 2.0 ve KAH okuma için Polar V800 cihaz kullanılmıştır. Bütün antrenman seanslarında KAH değerleri sürekli olarak izlenmiştir. Performans testlerinin antrenman öncesi ve sonrası değerlerinin karşılaştırılması için t-test kullanılmıştır.Bulgular: 6 haftalık YYAA sonrasında DG ve KG arasında FVC, FEV1, MVV, MAG. MAK, VO2max performans bileşenlerinde bir yükselme olmasına rağmen istatistiksel anlamda manidar değildir. DG da 14. dakikaya tekabül eden son yüklenmede KAH da belirgin bir yükselme gözlenmiştir. Sonuçlar: Şiddetli yüklenmeler ve maskenin İnspirasyon direncinde oluşturduğu baskı solunum kaslarının oksijene olan ihtiyacını arttırmaktadır. Bu durum, son yüklenmede DG’nda KAH’nda gözlenen artışı açıklamaktadır. MVV’ın DG’nda KG’na göre daha iyi gelişme göstermesi inspirasyondaki zorlanmanın solunum kasları üzerinde olumlu etkisinden kaynaklandığı düşünülmektedir.

SUMMARYTHE EFECT OF HIGH INTENSITY INTERVAL TRAININGS ON NORMOBARIC HYPOXIA ATMOSPHERE CREATED WITH TRAINING MASK ON AEROBIC AND ANAEROBIC PERFORMANCE COMPONENTSStudent: Sercan ÖNCEN Supervisor: Prof. Dr. Salih PINARDepartment: Physical Education and Sport Program: Movement and Training SciencesAim: The aim of this study is to examine the effect of using training mask on performance components such as heart rate (HR), pulmonary function parameters (FVC, FEV1, MVV), maximal anaerobic strength (MAG), maximal aerobic capacity (MAK) and maximum oxygen usage capacity (VO2max). Material and Method: 16 American Football players have been participated in the study voluntarily. Participants have been divided into two groups as the experimental group using mask (EG) and control group not using mask (CG). VO2max, pulmonary function (FVC, FEV1, MVV) and Wingate anaerobic strength tests (MAG, MAK) have been implemented to the participants before the trainings and after 3- unit high intensity interleaved trainings (HIIT) (90% KAH reserve, 5 overload for 2 minutes and recovery for 1 minute) during 6 weeks. Training Mask 2.0 has been used for creating a Normobaric Hypoxia (NH) atmosphere and Polar V800 device has been used for reading KAH. KAH values have been followed consistently during all training sessions. T-test has been used for comparing the performance tests before and after the training. Findings: At the end of the 6-week HIIT, it is not statistically significant although there is an increase on the performance components such as FVC, FEV1, MVV, MAG. MAK, VO2max between EG and CG. A significant increase has been observed in HR at the last overload corresponding the 14th minute in EG. Conclusion: Severe overloads and the pressure that the mask generates on the inspiration resistance increase the oxygen need of the respiratory muscles. This explains the increase in HR in EG at the last overload. It has been figured that the fact that MVV makes progress in EG more than CG arises from the positive effect of the compulsion in inspiration on respiratory muscles.