Türklere Arapça öğretiminde çevrenin etkisi

Abstract

“Türklere Arapça Öğretiminde Çevrenin Etkisi” adlı bu çalışma, ana dili Arapça olmayan Türklerin Arapça öğrenimleri sürecinde çevrenin etkisi etrafında tanımlayıcı, analitik ve deneysel yönden araştıran ilk çalışma özelliği taşımaktadır.Çalışmanın birinci bölümü, çevre kavramının tanımı ve bu kavramın mekân, öğrenci, öğretmen ve müfredat ile olan ilişkisine ayrılmıştır. İkinci bölümde ise çevre türleri ve Türk öğrencisinin görsel sunumlarla, anadili Arapça olanlardan Arapça seslerini duyarak, Arapçayı anlayarak ve yaşayarak iletişim kurmasını ve gerçek hayatta olduğu gibi dil ortamına adapte olmasını sağlayan fiziksel, görsel ve işitsel yardımcı materyalleri ele aldık. Üçüncü bölüm ise Araplar ve Türkler arasındaki karşılıklı turistik ve eğitim ziyaretlerinin etkisini ve bunun Arapça öğrenimine katkısını incelemeye ayrılmıştır. Burada ayrıca, Türklerin, Arapça eğitim ortamına entegre olmasını ve Arapça öğrenmesini kolaylaştıran, Türk dilinin özellikle Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde sahip olduğu kelime ve yapı zenginliğinin varlığına dikkat çekilmiştir. Çalışmamızın sonuç bölümünü, incelememizin uygulamalı ve ilgili merkezlerde yapılan birebir ziyaretlerle desteklenen örneklemlerini, somut tavsiyeler halinde zikrederek tamamladık. Gayret bizden, tevfîk Allah’tandır.This study aims to examine the effect of environment on learning Arabic language to the non-native speakers from Turk. By using a descriptive and experimental analytical approach.The first chapter discusses the concept of the educational environment and its elements, place, student, teacher, and vocabulary.Whereas the second chapter, deals with the types of educational environments and its component (physical, visual and auditory formation) that enable the Turkish students to imitate the original Arabic culture, by watching the presentations, hearing Arabic voices from native speakers, coexisting with the language and mastering it in order to communicate and enhance their understanding . At the end, the third chapter was devoted to investigate the effect of reciprocal’s tourism and education migration between Arabs and Turks and its effect on the formation of the Arab environment. Besides we have pointed to the positive environmental elements that are invested in the historical roots of the Arabic language in the Seljuk and Ottoman era and the verbal wealth of Arabic words in the Turkish language with the presence of traditional and official schools, universities and specialized centers which facilitates the integration of Turk into the Arabic’s education environment. The study concludes by mentioning the most important results and recommendations that have been reached.