EU Enviromental Policy and Turkey with special reference to industrial pollution

Abstract

Çevre konusu herkes için giderek daha da önemli bir hale gelmeye başlamıştır. Hem üretimde hem de tüketimde çevresel bilinç artık cömertce bir girişim olmanın ötesinde bir gereklilik ve ihtiyaç halini almıştır. 1970’li yılların başından beri AB Kurumları ve üye devletler çevre konusunu gündemde tutmaya ve mümkün olduğunca duyarlı davranmaya çalışmaktadırlar. Bunun da ötesinde, genişleme süreci boyunca bilhassa aday ülkeleri de üyelik müzakereleri süresince konuya karşı duyarlı hale gelmeye zorlamış, istisnai durumlar dışında gerekli altyapı, önlem ve aksiyonların alınmasını sağlamışlardır. Çevre politikasının etkililiği aleyhinde yapılan eleştirilere rağmen AB’nin dünya özellikle de aday ülkeler nezrinde çevre politikasını etkilediği ileri sürülebilir. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı Türkiye’nin AB çevre politikasına geçmiş uyum süreçleri ve tam üyelik müzakere tecrübelerinde görüldüğü üzere uyulması oldukça zor ve maliyetli olan endüstriyel kirlilik kontrolü özelinde uyumunu incelemektir. ‘atık yönetimi’ bu çerçevede ele alındığında AB çevre politikasına uyumda ve Türkiye’de daha sürdürülebilir bir çevre için yapıcı çözüme katkıda bulunacak bir alan olarak gözükmektedir.

Environment has become an important issue ever more for everyone. Environmental consciousness is now seen as a need and requirement both in production and consumption rather than a simple extravagant attempt. Since early 1970s EU institutions and the member states have been trying to keep the environmental issues high on the agenda and trying to act as sensitive as possible. Besides, they have especially urged the candidate countries to act in the same line on the required infrastructure, measures and action plans to be taken during the enlargement process and the accession negotiations with minor exceptions. Regardless of the criticisms raised against the effectiveness of its environmental policy, it can be argued that the EU has affected the environmental policy in the world and particularly in the candidate countries. In this context, the main aim of this study is to examine the compliance process of Turkey to the environmental policy of EU particularly in terms of industrial pollution control which is regarded as coercive and high cost issue given the previous experiences of alignment processes and full membership negotiations of the candidate countries. In this respect, ‘waste management’ is seen as a topic which may create a positive contribution to reach a constructive solution in the compliance with the EU environmental policy and a more sustainable environment for Turkey.