Lumbosakral radikülopatilerde somatosensoryel uyandırılmış potansiyellerin yeri

Abstract

Lumbosakral radikülopati tanısında elektrofizyolojik çalışmaların önemli yeri vardır. Bu amaçla konvansiyonel olarak kullanılan elektrofizyolojik yöntemler iğne elektromiyografisi (EMG) , F dalgası, H refleksi ve sinir ileti çalışmalarıdır. Somatosensoryel Uyandırılmış Potansiyel (SUP) incelemeleri de radikülopatilerin elektrofizyolojik değerlendirilmesinde önemli bir yardımcı tanı yöntemidir. Bu çalışmada lumbosakral radikülopatilerde SUP'ların konvansiyonel yöntemlere, duysal sinir (sural) uyarımlı SUP'ların mikst sinir (posterior tibial) uyarımlı olanlara ve spinal kayıtlı SUP'ların kortikal kayıtlı olanlara üstünlüğü olup olmadığını göstermeyi amaçladık. Bu amaçla tek taraflı ve tek seviyeli S1 radikülopatisi klinik muayene ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile kanıtlanmış 17 olguyu çalışma grubu olarak , 18 sağlıklı bireyi (36 ekstremite) de kontrol gurubu olarak aldık. Her 2 grupta sinir ileti çalışmaları , geç yanıtlar ile posterior tibial ve sural sinir uyarımlı , skalp ve lomber kayıtlı SUP'lar ile sadece çalışma grubunda iğne EMG'si çalışıldı. İğne EMG'si veya geç yanıt anomalisi olan hastaların tümünde çalıştığımız SUP yanıtlarından en az birinde anomali saptandı. İğne EMG'si veya geç yanıt anomalisi bulunmayan 6 hastada (%35) en az bir SUP yanıtında anomali saptandı. Çalışmamız sonucunda lumbosakral radikülopatilerde SUP'ların konvansiyonel yöntemlerin ötesinde tanısal bilgi sağlayabileceği , SUP incelemelerinde lomber kayıtların ve duysal sinir uyarımının daha faydalı olduğu sonucuna vardık.

THE ROLE OF SOMATOSENSORY EVOKED POTENTIALS IN THE DIAGNOSIS OF LUMBOSACRAL RADICULOPATHIES Electrophysiologic studies have an important role in the diagnosis of lumbosacral radiculopathies. Electrophysiologic methods which were used conventionally for this purpose are needle electromyography (EMG) , F wave , H reflex and nerve conduction studies. Somatosensory evoked potentials (SEPs) are also an important complementary diagnostic method in the electrophysiologic evaluation of the patients with lumbosacral radiculopaties. In this study , we aimed whether SEPs have an advantage over the conventional electrophysiologic methods and SEPs following the sensory nerve stimulation (sural) over the following mixed nerve (posterior tibial) stimulation and the lumbar recordings over the skalp recordings in the electrophysiologic evaluation of lumbosacral radiculopathies. For this purpose the study included 17 patients with unilateral and unilevel S1 radiculopathy confirmed by clinical examination and magnetic resonance imaging (MRI) as patient group . And a control group of 18 healthy subjects (36 extremities) was also enrolled. Nerve conduction studies , late responses and skalp-recorded and lumbar-recorded SEPs following sural and posterior tibial nerve stimülation were studied in both goups, while needle EMG was only performed in the patient group. Patients who manifested abnormal findings on needle EMG or on late responses have also showed abnormal findings on at least one type of the SEPs. SEPs detected abnormalities in 6 patients (%35) in whom needle EMG or late responses did not suggest any abnormality. In this study we concluded that SEPs may provide diagnostic information beyond by conventional electrodiagnostic methods and lumbar-recorded SEPs and SEPs following sensory nerve stimülation are more helpfull .