In vitro comparison of internal fit of two different implant abutment systems

Abstract

Amaç: İmplant-dayank arayüzündeki mikro boşluk, kaçınılmaz olmasına rağmen, uygun dayanak seçilerek en aza indirilebilir. Çalışmanın amacı, statik durumda ve dinamik yükleme sonrasında iki implant-dayanak sisteminin iç uyumunun araştırmak ve karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: AstraTech Osseospeed EV implant ve iki farklı abutment kullanıldı; prefabrik ti-base abutment (Grup A) ve Acuris konometrik abutment (Grup B) (Dentsply Implants, İsveç). Lityum disilikat (IPS.e.max CAD, Ivoclar Vivadent, Liechtenstein) kronları üretildi. Bu çalışmada, Silikon Replika Tekniği ile implantın iç uyumu değerlendirilmiştir. 12 implant kullanılarak tüm abutmentlar önerilen değere torklandı. Bulgular: İstatistiksel analiz, yükleme öncesi ve sonrası gruplar arasında anlamlı bir fark olmadığını ortaya koydu ( = 0,734). Zaman ana etkisinin implant (μm) medyan değerleri üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,372). Ancak implant (μm) medyan değerleri üzerine grup ve bölüm etkileşimlerinin etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,019). Sonuç: Bu in vitro çalışmanın sınırlaması dahilinde, her iki sistemin de yüklemeden önce ve sonra benzer iç uyumunun gösterdiği sonucuna varılabilir.

Objective: The micro gap in the implant-abutment interface although unavoidable can be minimized by choosing the suitable abutment. This study aims to compare the internal fit of two implant-abutment systems before and after loading. Materials and Methods: AstraTech Osseospeed EV implant and two different abutments were used; prefabricated ti-base abutment (Group A) and Acuris conometric abutment (Group B) (Dentsply Implants, Sweden). Lithium disilicate (IPS.e.max CAD, Ivoclar Vivadent, Liechtenstein) crowns were fabricated. In this study, the internal fit of the implant was evaluated by Silicone Replica Technique. Using 12 implants all abutments were torqued to the recommended value. Results: The statistical analysis revealed no significant difference between the groups before and after loading ( = 0,734). The effect of the time main effect on the implant (μm) median values was not statistically significant (p=0,372). But it was found the effect of group and department interactions on the implant (μm) median values was found to be statistically significant (p=0,019). Conclusion: Within the limitation of this in-vitro study it can be concluded that both systems showed similar internal fit before and after loading.