Yetişkin bireylerde saldırganlık düzeylerinin yordayıcıları olarak çocukluk çağı travmaları, bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve sosyal destek düzeylerinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, yetişkin bireylerin saldırganlık davranışlarında etkisi olabileceği öngörülen çocukluk çağı travma geçmişi, algılanan sosyal destek düzeyleri ve kişilerin stresle baş etmek için başvurdukları bilişsel duygu düzenleme stratejilerini bir arada incelemek ve birbirleri arasındaki ilişkileri gözlemlemektir. Araştırmanın çalışma grubu, 18-50 yaş aralığındaki 183 kadın (%61) ve 117 erkek (%39) olmak üzere toplamda 300 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırma verileri; Demografik Bilgi Formu, Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği aracılığıyla çevrim içi olarak toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS analiz edilmiş; Bağımsız Örneklem t-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Pearson Korelasyon Analizi, Regresyon Analizi ve Hayes Process Aracı Değişken Analizi uygulanmıştır. Korelasyon analizlerine göre araştırmanın temel odak noktası olan saldırganlık; çocukluk çağı travmaları, bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve algılanan sosyal desteğin her biriyle anlamlı olarak ilişkili bulunmuştur. Her ölçek hem ortalama puan hem de alt boyutlar açısından değerlendirilmiş olup saldırganlık ile ilişkileri tek tek tablolarla ve yorumlamalarıyla gösterilmiştir. Regresyon analizi sonucunda çocukluk çağı travma boyutlarından duygusal tacizin, bilişsel duygu düzenleme boyutlarından kendini suçlama, yıkım ve diğerlerini suçlamanın pozitif yönde; algılanan sosyal destek boyutlarından özel insan desteğinin ise negatif yönde saldırganlığı yordadığı açığa çıkmıştır. Aracı değişken analizleri sonucunda saldırganlık ile çocukluk çağı travmaları ve bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişkilerde sosyal desteğin aracı rol oynadığı bulunmuştur. Araştırma bulguları literatürden faydalanarak tartışılmış ve son olarak gelecek çalışmalara dair önerilere yer verilmiştir.The aim of this study is to examine childhood trauma history, perceived social support levels and cognitive emotion regulation strategies that individuals use to cope with stress, which are predicted to have an impact on the aggressive behaviors of adults. The study group of the research consists of a total of 300 participants that is 183 women (61%) and 117 men (39%) in the 18-50 age range. Research data were collected online through The Demographic Information Form, Buss-Perry Aggression Questionnaire, Childhood Trauma Questionnaire, Cognitive Emotion Regulation Questionnaire and Multidimensional Scale of Perceived Social Support. The data obtained were analyzed using the SPSS program; Independent Sample t-Test, One Way Analysis of Variance (ANOVA), Pearson Correlation Analysis, Regression Analysis and Hayes Process Mediation Analysis were applied. According to correlational analysis, aggression was significantly associated with childhood traumas, cognitive emotion regulation strategies and perceived social support. Each scale has been evaluated in terms of both average and sub-scores and their relationship with aggression is shown in individual tables and interpretations. As a result of the regression analysis, aggression is found positively predicted by emotional abuse from childhood trauma dimensions; self-blame, catastrophizing and blaming others from cognitive emotion regulation dimensions; when it is negatively predicted by the significant other's support from perceived social support dimensions. Finally, social support mediated the relationships of aggression with both childhood traumas and cognitive emotion regulation strategies. The research findings were discussed using the literature and finally, suggestions for future studies were included.