Chemical Burn Injuries

Abstract

Chemical burns often develop after exposure to corrosivesubstances. They include 10.7% of all burn types and 2-6% ofthe patient admissions to the burn center. Chemical compoundspossess 6 different types of damaging mechanisms; reduction,oxidation, corrosion, protoplasmic toxins, vesicants anddesiccants. The characteristics of chemical burn injuriesinclude skin discoloration and contractures, having rarelyregular shape, perforation in the gastrointestinal tract with therisk of severe systemic toxicity and mortality. Compared to thethermal burns, the wound healing process following chemicalburn injuries is markedly slower and also frequently relatedwith a prolonged stay at the hospital. Moreover, generally theburn injury results following a prolonged exposure to thechemical agent. White phosphorus burns are good examplesfor this process. It should be considered in presence of burnswith progressive necrosis. Emergency resuscitation is crucialfor the management of injury. Most frequently observed agentsin home injuries are liquid ammoniac and nitric acid. Forchemical burn injuries the gold standart of treatment still is theirrigation of the wound with a copious amount of water. It isimportant to take protective measures in order to reduce theprevalence of chemical burn injury. Nation-wide campaignswith full support from the media are needed to raise awarenessof the general population and preventive strategies. Publicservice broadcastings, media organs, trade unions, physiciansand patients should work together for this purpose.

Kimyasal yanıklar sıklıkla koroziv maddelere maruziyet sonrasında gelişmektedirler. Tüm yanık türlerinin %10,7’sini, yanık merkezine hasta kabullerinin de %2-6’sını oluşturmaktadır. Kimyasal komponentlere bağlı hasar 6 farklı mekanizmayla ortaya çıkmaktadır. Bunlar redüksyon, oksidasyon, korozyon, protoplazmik toksinler, yakıcı kimyasallar ve kurutuculardır. Kimyasal yanık hasarının karakteristikleri arasında ciltte renk değişiklikleri ve korozyon, nadiren regüler bir yapı, gastrointestinal kanalda perforasyon, ciddi sistemik toksisite ve mortalite riski yer almaktadır. Termal yanıklarla karşılaştırıldığında yara iyileşme süreci belirgin derecede daha yavaş olup sıklıkla hastanede uzamış yatış süresiyle ilişkilidir. Ayrıca yanık hasarı genellikle kimyasal ajana uzamış maruziyet sonrasında oluşmaktadır. Beyaz fosfor yanıkları bunun iyi bir örneğidir. Progresif nekroz gelişen yanıkların patogenezinde akla getirilmelidir. Acil resusitasyon hasar yönetiminde önceliklidir. Evde oluşan kazalardaysa sıklıkla sebep sıvı amonyak ve nitrik asiddir. Kimyasal yanık hasarı tedavisinde halen altın standart yeterli miktarda su ile yaranın irrigasyonudur. Kimyasal yanık hasarı prevalansını azaltmaya amaçlı olarak koruyucu önlemlerin alınması önemlidir. Genel nüfus ve önleyici stratejilerin farkındalığını artırmak için medyanın tam desteğiyle ülke çapında kampanyalara ihtiyaç duyulmaktadır. Kamu spotları, medya organları, özel kuruluşlar, hekimler ve hastalar bu amaçla birlikte çalışmalıdırlar.