28 Şubat’ı anlarken : Si̇yasal i̇kti̇dar ve medya ili̇şki̇leri̇ne eleşti̇rel bi̇r bakış

Abstract

Türk siyasal hayatında Neredeyse her 10 yılda bir Ordu’nun müdahalesiyle toplumsal Yapı Dizayn edilmiş demokratik sistem askıya alınmıştır. Medya tarafından desteklenen sivil toplumun siyasal alana katılımı askeri cuntaların dizaynları ile mümkün olmuştur. Bu müdahaleyi yapanlar kendilerine bu siyasal sistemin mekanizmasının sahibi olarak görmüştür. Türk siyasal yapısında ordu-millet birlikteliği kurucu unsurların çoğunlukla askerlerden oluşması, sivil iktidarın hizmetinde olması gereken Silahlı kuvvetlerin hegemonik bir güç olması, özgürlükçü sivil bir yönetim tarzı oluşmasını engellemiştir Onun da ötesinde Silahlı kuvvetlerin darbelerle Yapılan bu anayasalar düzenlemelerle ordu kendisini sistem üstü bir konum vermiştir. Sonuçta Türk siyasi hayatında darbeler bir geleneğe dönüşmüş, sivillerin ise iktidar olsalar bile muktedir olamayacakları, anlayışına sebep olmuştur. İktidar Sarmalı önce aline eder, kendinden koparır sonra asimile eder. Söylemsel değişim, iktidar bilgisi ve anlamı, iktidar mekanizması tarafından tekrar tekrar üretilir. Hegemonik bir vasıta olarak kullanılan Medya yoluyla meşruiyetini hâkim söylemle bütünleştiren askeri darbeler, iktidarı üretmiş muhafazakarlaşmış bir iktidar mekanizmasının bilindik yöntemlerini kullanmıştır.28 Şubat askeri muhtırayla iktidar mekanizması yeni bir yöntem üretmiştir. Bu çalışmayla biz Türk siyasi hayatındaki iktidar mekanizmasının oluşumu ve hareket tarzını, bu mekanizmanın Türk siyaset hayatında tarihsel süreçte oluşumu ve etkilerini 28 Şubat süreciyle birlikte ortaya koymaya çalıştık. İktidar sarmalı olarak kavramlaştırdığımız siyasal iktidarın hegemonik bir tarzda toplumsal yapıyı kuşatması ve asimile etmesini ve bu noktada Medyanın rolünü ortaya koymaya çalıştık.

In Turkish political life, almost every 10 years, with the intervention of the Army, the social structure, the designed democratic system has been suspended. The participation of the civil society, supported by the media, in the political arena was made possible by the designs of the military juntas. Those who made this intervention saw themselves as the owner of the mechanism of this political system. The fact that the constituent elements of the army-nation unity in the Turkish political structure are mostly soldiers, and that the armed forces, which should be in the service of the civilian power, are a hegenomic power, prevented the formation of a libertarian civilian administration style. As a result, coups have become a tradition in Turkish political life, and it has led to the understanding that civilians will not be able to power even if they are in power. The Spiral of Power first engulfs, detaches from itself, then assimilates. Discursive change, knowledge and meaning of power is produced over and over again by the power mechanism. Military coups, which integrated its legitimacy with the dominant discourse through the media, which was used as a hegemonic tool, used the familiar methods of a conservative power mechanism that produced power. With this study, we tried to reveal the formation and course of action of the power mechanism in Turkish political life, the formation and effects of this mechanism in Turkish political life in the historical process, together with the 28 February process. We tried to reveal that the political power, which we conceptualize as the spiral of power, encompasses and assimilates the social structure in a hegemonic manner and the role of the media at this point.