Genç yetişkinlerde intihar olasılığının affedicilik, bilinçli farkındalık ve minnettarlık değişkenleri açısından incelenmesi

Abstract

Bu araştırma affedicilik, minnettarlık ve bilinçli farkındalık değişkenlerinin intihar olasılığı üzerindeki yordama gücünü incelemeyi hedeflemiştir. Bunun yanı sıra intihar olasılığı, affedicilik, minnettarlık ve bilinçli farkındalık değişkenlerinin cinsiyet, medeni durum, sosyoekonomik düzey, eğitim düzeyi, anne eğitim düzeyi ve baba eğitim düzeyi değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediğini de incelemiştir. Araştırma nicel desende ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 20-35 yaş arası 474 genç yetişkin birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Cull ve Gill (1988) tarafından geliştirilen, Türkçeye uyarlaması Şahin ve Batıgün (2018) tarafından gerçekleştirilen İntihar Olasılığı Ölçeği; Berry, Worthington, O’Connor, Parrott III ve Wade (2004) tarafından geliştirilen, Türkçeye uyarlaması Sarıçam ve Akın (2013) tarafından gerçekleştirilen Affedicilik Ölçeği; McCullough, Emmons ve Tsang (2002) tarafından geliştirilen, Türkçeye uyarlaması Yüksel ve Duran (2012) tarafından gerçekleştirilen Minnettarlık Ölçeği; Brown ve Ryan (2003) tarafından geliştirilen , Türkçeye uyarlaması Özyeşil, Arslan, Kesici ve Deniz (2011) tarafından gerçekleştirilen Bilinçli Farkındalık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 25 analiz edilmiştir. İntihar olasılığı, affedicilik, minnettarlık ve bilinçli farkındalık değişkenleri arasındaki ilişkiler Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon analiziyle tespit edilmiştir. İntihar olasılığı, affedicilik, minnettarlık ve bilinçli farkındalık değişkenlerinin demografik değişkenlere göre analizinde fark analizleri kullanılmıştır. Affedicilik, minnettarlık, bilinçli farkındalık düzeylerinin intihar olasılığını yordama gücünü belirlemede regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda intihar olasılığı ile affedicilik arasında negatif yönde; intihar olasılığı ile minnettarlık arasında negatif yönde; intihar olasılığı ile bilinçli farkındalık arasında negatif yönde; affedicilik ile minnettarlık arasında pozitif yönde; affedicilik ile bilinçli farkındalık arasında pozitif yönde; minnettarlık ile bilinçli farkındalık arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Affedicilik, minnettarlık ve bilinçli farkındalık değişkenlerinin intihar olasılığını yordadığı tespit edilmiştir. Ayrıca intihar olasılığı, affedicilik ve minnettarlık puanlarının bazı demografik değişkenlere göre farklılaştığı tespit edilmiştir.

This study aimed to examine the power of predictive of forgivingness, gratitude and mindfulness styles on suicide probability. In addition, examined whether the variables of suicide probabilitiy, forgivingness, gratitude and mindfulness differ according to gender, marital status, socioeconomic level, education level, mother and father education level. The research is designed in relational screening model in quantitative design. The study group of the research consists of 474 young adult individuals between the ages of 20-35. As a data collection tool in the research; The Suicide Probability Scale which was developed by Cull and Gill (1988) and adapted to Turkish by Şahin ve Batıgün (2018), The Trait Forgivingness Scale which was developed by Berry, Worthington, O’Connor, Parrott III ve Wade (2004) and adapted to Turkish by Sarıçam ve Akın (2013), The Gratitude Scale which was developed by McCullough, Emmons ve Tsang (2002) and adapted to Turkish by Yüksel ve Duran (2012), The Mindful Attention Awareness Scale which was developed by Brown ve Ryan (2003) and adapted to Turkish by Özyeşil, Arslan, Kesici ve Deniz (2011) were used. The data obtained in the study were analyzed using SPSS 25 program. Relationships between suicide probabilitiy, forgivingness, gratitude and mindfulness variables were investigated with the Pearson Product- Moment Correlation analysis. Difference analyzes was used to examine of suicide probabilitiy, forgivingness, gratitude and mindfulness according to demographic variables. Regression analysis was used to examine the predictive power of forgivingness, gratitude and mindfulness styles on suicide probability. As a result of the research, negatively between suicide probability and forgivingness; negatively between suicide probability and gratitude ; negatively between suicide probability and mindfulness; positively between forgivingness and gratitude; positively between forgivingness and mindfulness; positively between gratitude and mindfulness relationships were found. It was found that forgivingness, gratitude and mindfulness have the power to predict suicide probability. In addition, it was found suicide probability, forgivingness and gratitude differ to according to some variables.