Kaybolan yazımsal tasarım ve sanat nesnesi “aşk mektupları”, tipografi dersi önerisi

Abstract

Bu metin, toplumsal hayatın tüketim alışkanlıkları ve gelişen dijital ortamlar nedeniyle yok olan, değişime uğramış “aşk mektubu” kavramını merkezine alır. Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Sanatlar Eğitimi kapsamında yapılan “Deneysel Tipografi” dersinde ortaya çıkan uygulamaları inceler. Baskın olan üretim ve tüketim ilişkilerinin yeni olana dayattığı satın alınabilir anlam yaratma sürecini ve onun sonuçlarını, yazımsal tasarım (tipografi) ve sanat nesnesi olarak irdelemeye çalışır. Hayatı şekillendiren kültürel kodlar, ve onların oluşturduğu gelenek ve göreneklerin değişime uğramasını ve değer yargılarının nasıl geçici ve uçucu hale getirildiğini incelemek metnin amacıdır. Araştırma, duygu ve düşünceleri anlatıldığı klasik bir biçim önerisinin, zaman içerisinde uğradığı değişim neticesinde hâlâ kendi derdini anlatıp, anlatmadığı ya da bir metnin tasarlanması, sanat/tasarım nesnesi üretimi sürecinde önerilen yeni biçimlerde var olup olmadığının peşine düşer. Sonuç olarak, her dilin, kültürün ve onlara sahip bireyin farklı, ama kendi kültürel kodları ile donatılmış, “seni seviyorum” cümlesi, vardır. Ve bunu dile getirdiği yazımsal tasarım iletisi, sanat nesnesi veya kısaca belirtilirse “aşk mektubu” bulunur. Her kavram ve düşüncenin zaman içinde deforme edilmesi, tüketim kültürü veya tüketim alışkanlıkları ile ticari bir metaya dönüşmesi kaçınılmazdır. Bu değerlerin direnç gösterilmeden terk edilmesi, unutulması, kendiliğinden kabullerin yarattığı sonuçlarla birleşince insanlığın belleğini zayıflatır.This text focuses on the concept of “love letter”, which has been destroyed and changed due to the consumption habits of social life and developing digital environments. Examines the applications that emerged in the Experimental Typography course held within the scope of the Faculty of Fine Arts Graphic Arts Education. It tries to examine the process of creating affordable meaning, which the dominant relations of production and consumption impose on the new, and its results as a literary design and art object. The aim of the text is to examine how the cultural codes that shape life, the customs and traditions they create, and how value judgments are made temporary and volatile. The research pursues whether a classical form proposal in which his feelings and thoughts are expressed, still tells his own problem as a result of the change it has undergone over time, or whether it exists in the new forms proposed during the design of a text or the production of art/design object. As a result, every language, culture, and individual who owns them has a different, but equipped with their own cultural codes, the phrase “I love you”. And there is the typographical design message it expresses, the art object, or simply a “love letter”. It is inevitable that every concept and thought will be deformed over time and turn into a commercial commodity with consumption culture or consumption habits. When these values are abandoned and forgotten without resistance, combined with the results of spontaneous acceptance, the memory of humanity weakens.