Avrupa Birliği ve Türkiye ilişkilerinde televizyon yayıncılığı: uyum sürecinde televizyon yayıncılığının düzenlenmesi, televizyonun kültürel işlevleri ve kimlik edinimi

Abstract

AB ekonomik, politik alanda bütünleşmiş; üyeleri arasında siyasal,demokratik hayatın her alanında yardımı benimsemiş örgüttür. Normlar sunarak üyelerini belli standartların üzerine çıkartır, hedefleri arasında elektronik medya vardır. Televizyon toplumsal yapıyı etkilediği için kültürle televizyon arasında sıkı bağlar vardır. Özellikle ticari yayınlar Pazar ortamı içinde tüketiciye yönelip Amerikan yaşam tarzının dünyanın her tarafına yayılması için aracılık ettiğinde AB televizyon yayınlarının ilerleyen teknolojiye paralel gelişmesi, teknolojik altyapının hazırlanması, yayınlarda ulusal kültürün yüksek oranda yansıtılması, ulusal kimliğin pekiştirilmesi, Avrupalı değerlerin korunması, gelecek kuşaklara aktarılması için normlar belirler; üyelerinin normlara uymasını, bu yolla kendilerini geliştirmelerini sağlama görevini üslenmiştir. Üyeler farklı ekonomik, sosyo-kültürel yapıya sahipken kamusal televizyonların yayıncılık anlayışları ve gelişimleri gibi bazı alanlarda benzer özellikler gösterirken ticari kanallar Amerikada'kinden farklı olarak Avrupa'ya özgü, Türkiye'dekine benzer biçimlerde kar amacı güden kamu hizmeti anlayışından uzak kuruluşlar halini almıştır. Bazı üye ülkelerde ticari kanallar her gün eleştirilen Türk televizyonları ile aynı özellikleri sergilemektedirler. ABnin genişleme politikasının sonucu aday ülke, uyum sürecindeki Türkiye'de televizyonlar eleştirilere hedef olsa da AB normlarına uyum açısından bakıldığında Sınırötesi Sözleşmeye büyük ölçüde uyulduğu görülmüş, yayınlarımızın üyelerle örtüşen yanları olduğu, az da olsa kültürümüzün yansıtıldığı tespit edilmiştir. Uyum için frekans tahsisi, dijital yayıncılığın altyapısı, kültürün televizyon programlarında önemli ölçüde yansıtılması,küçük organizasyonların desteklenmesi,çalışanların eğitilmesi, çalışma koşullarının düzenlenmesi ve dünya standartlarında habercilik konularında çalışmalar yapılmalıdır; ancak uyum yalnızca medyanın uyumu değildir. Uygarlık alanında çağdaşlaşma sağlanmalı, eğitim sorunu giderilmeli; Türkiye'nin Batıdan ibaret olmadığı hatırlanarak uyum yasaları çıkartılmalı ve halkın uyumu sağlanmalıdır. Bu noktadan sonra Türkiye ABye kabul edilmese de çağdaş bir ulus, ülke olarak dünyada hak ettiği yeri alacaktır. European Union's an organisation, integrated economic, political matters; espousing aid in diplomatic, democratic areas, among members. Presenting norms, it raises members above certain standards including media. Effecting social pattern, there're close connections between TV and culture. Upon acting as intermediary to make globalisation spread throughout world, EU functions for broadcasting's development in accordance with progressing technology, preparations of this technology's background, reflection of national culture in broadcasting highest proportions, strengthen of national identity, European values' protection... Although members've different economic, socio-cultural patterns, public channels tend to serve so as to fulfil their society's cultural, educational needs whereas privately owned channels being different from American ones, like Turkish ones, display peculiarities criticised everyday because of giving importance to income rather than cultural, educational needs. As result of EU's policy, in Turkiye, being candidate member and in adaptation course, TV channels are observed to obey Confrontier Policy to great extent, to have almost same broadcasting patterns, to reflect Turkish culture to little extent. Turkiye's adaptation some work in areas as should be done: frequency band organisation, digital broadcasting's background, culture's enough reflection in broadcasting, small organisations' protection, rearrangement of working conditions, news broadcasting in accordance with world standards... Adaptation isn't only broadcasting adaptation. Culture's modernisation must be obtained; educational problems must be solved. Turkiye isn't consisted of only west. Adaptation norms have to be issued, public's reluctance has to be gained. Then whether Turkiye's accepted, it would get its right place in world as modern society, country.