Bankacılık sektörü performansının makroekonomik performans üzerindeki etkisi

Abstract

Bankacılık sektörünün performansının, yani verimliliğinin ve etkinliğinin artması ülke ekonomisi ve toplumsal refahın iyileştirilmesi açısından tasarrufların verimli yatırımlara dönüştürülmesi anlamına gelir. Çeşitli çalışmalar sonucunda bankacılık sektörünün krizler, aracılık maliyetlerinin yüksekliği, kamunun çok yüksek miktarda borçlanması ve volatilite nedeniyle reel sektöre yeterince kaynak sağlayamadığı saptanmıştır. Son yıllarda uygulanan bankacılık siteminin yeniden yapılandırılma programının amaçlarından biri bankaların asli görevleri olan aracılık fonksiyonlarını etkin bir şekilde yerine getirmelerini sağlayacak reformların uygulanmasıdır. Bankacılık sektörünün iç performans göstergeleri olarak planlama, teknolojiden yararlanma, eğitim ve motivasyon ve CAMELS rasyoları incelenmiştir. Dış performans faktörleri olarak da rekabet, piyasa payı, kredi sınırlamaları, sermaye yeterliliği, karşılıklar, çeşitli vergiler, mevduat garantisi ve rating notlarına yer verilmiştir. Çalışmada ayrıca büyüme, yatırım, tasarruf, tüketim, işsizlik, enflasyon, faiz, kamu kesimi dengesi, borç, döviz kurları, ödemeler dengesi, merkez bankası bilançosu, para politikası, krizler gibi makroekonomik değişkenler incelenmiştir. Korelasyon sonuçlarına gore makroekonomik performans ile bankacılık sektörünün performans göstergeleri arasında ilişki vardır. Regresyon sonuçlarına göre ise kredilerin aktiflere oranındaki artış, sanayi üretimi endeksindeki artış ve reel faizde azalış kişi başına GSMH reel değişimi artışa neden olmaktadır. Bankaların açtıkları kredilerin artması, menkul değerlerin aktifler içindeki payının, takipteki alacakların, reel faizin ve DTH’ların azalması, makroekonomik performansı arttırmaktadır. Sonuç olarak makroekonomik performansın arttırılması için bankaların asli işlevlerini yerine getirmelerine ihtiyaç vardır. Bunun için yasal düzenlemelerin yanısıra, güven ortamının yaratılması, enflasyonun düşürülmesi ve kamu kesimi borçlanma gereğinin azaltılması gerekir.

The performance of banking sector regardding the increase in productivity and efficiency depends upon transforming savings to productive investments for the improvment the economy and social prosperity of the country. Many research show that Banking sector in Turkey is not capable of providing enough resources to real sector, due to economic crisis, high intermediary costs, high public sector borrowing and market volatility. The one of aims of banking system reengineering program, recently utulised is the application of reforms that will provide effective use of intermediary function. ın this study planning, technology utulisation, education and motivation and CAMELS ratios have analyzed as internal performance indicators of banking sector. On the other side external performance factors such as competition, market margin, credit limits, capital adequacy, contingencies, various taxation application, deposit guaranty and rating notes have been studies. İn this study the macroeconomic variables like growth, investment, saving, consumption, unemployment, inflation, interest rate, public sector balance, balance sheet of central bank, monetary policy and crisis have been examined. According to the correlation results there is a relation between macroeconomic performance and banking sector indicators. In respect to the regression analysis, the increase in credit to asset ratio and industry production index and decrease in real interest rates cause an increase in real GDP per capital. The macroeconomic performance is boosted by the increase banking loans and decrease in securities to assets ratio, pursued claim, real interest rates and foreign money deposits accounts. Conclusively, in other to increase the macroeconomic performance, banks have to stick to their essential functions. Allong with the legal adjustments, market confidence environment, low inflation and low public sector borrowing requirment will enable the banks to achieve this goal.