Mandibular simfiz fraktürlerinde kullanılan iki farklı tip kompresyon vidasının biyomekanik özelliklerinin karşılaştırılması ve sonlu elemanlar analiziyle koyun çene modellerinin incelenmesi

Abstract

Amaç: Günümüzde kırık fragmanların orijinal pozisyonunda redükte edilip stabilizasyonunun sağlanması amacıyla çeşitli fiksasyon sistemleri kullanılmaktadır. Çalışmamızda kadavra koyun mandibulalarında, simfiz bölgesinde oluşturulan kırıkların fiksasyonunda kullanılan Herbert ve HCCS vidalarının biyomekanik özelliklerinin karşılaştırılması ve sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Prospektif, kontrollü, deneysel planlanan çalışmamızda kadavra koyun modelleri, kullanılan vida tipine göre rastgele iki gruba ayrılmıştır. Her mandibulada madde kayıpsız olacak şekilde standardize edilmiş olan kırık hatları, iki çalışma grubundan ilkinde Herbert vidası ile, ikincisinde başsız kanüllü kompresyon vidası (HCCS) ile fikse edilmiştir. Bulgular: Maksimum yer değiştirme değerleri Herbert vidası kullanılan grupta istatistiksel açıdan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Maksimum kuvvet ve maksimum gerilim değerleri HCCS vidası kullanılan grupta istatistiksel açıdan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur(p<0,05). Sonuçlar: Fiksasyon stabilitesini bozmaya yönelik kuvvetlere karşı STU ve SEA yöntemleri ile yapılan analizlerde HCCS vidalarının Herbert vidalarına nazaran üstün bulunmuştur. Bu durumun HCCS vidalarının tamamı yivli dizaynından kaynaklandığı düşünülmektedir. Son yıllarda kompresyon vidalarının dizaynlarındaki değişiklikler ve vida kullanılarak yapılan çalışmalarda görülen üstünlükler sebebiyle simfis kırıklarında kompresyon vidaları ile osteosentezin, tercih edilen bir yöntem haline gelebileceği düşünülmektedir. Anahtar sözcükler: Biyomekanik, mandibula, sonlu elemanlar analizi, kompresyon, vida.

Purpose: Several types of fixation systems are being used to reduct and stabilize the fracture segments in their original position nowadays. The aim of this study is to compare HCCS and Herbert screws both biomechanically and by using finite elemant analysis, that were used for fixation of fractures in mandibular symphsis area. Material and Method: Animal cadaver models are seperated into two groups. Each group’s biomechanical stability were evaluated at servohydraulic test unites (STU) by appling force on fracture sites and also finite element analysis(FEA). Result: Both STU and FEA analysis showed that the implementary forces to destroy the fixation obtained by HCCS screws are bigger than Herbert screws. We think that this is because of the design of the screw. Conclusion: The improvements in the screw designs and the studies that show the benefits of the screws, may make the surgeons to prefer compression screws for osteosynthesis. Key Words: Biomechanics, mandible,finite element analysis,compression, screw.