Prostat dokusunda finasterid, bikalutamid ve cerrahi kastrasyon ile oluşturulan mikrodamar yoğunluğu değişikliklerinin araştırılması

Abstract

Benin prostat hiperplazisine bağlı makroskopik hematüri, ürolojide sık karşılaşılan bir sorundur ve tedavisinde antiandrojenlerin etkinliği bilinmektedir. Prostat kan akımının androjenlerin etkisi altında olduğu ve hormonal tedavilerin ventral prostat kan akımını belirgin olarak azalttığı yapılan hayvan deneylerinde gösterilmiştir. Androjenin prostatik kan akımı üzerindeki etki mekanizması tam olarak bilinmemesine rağmen, bu etkinin stromal ya da epitelyal hücrelerde bulunan vazoaktif maddelerin üretilmesi sonucu meydana gelebileceği öne sürülmektedir. Hematüri ile başvuran BPH'lı hastalarda, etki mekanizmaları ve yan etkileri farklı olan değişik antiandrojenler başarılı bulunmuşsa da, henüz en uygun tedavi konusunda fikir birliğine varılamamıştır. Ayrıca optimum etkiyi sağlayacak ilaç ve bunun dokuda oluşturduğu değişiklikler de henüz netleşmiş değildir. Bu çalışmada, yan etki profili ve etki mekanizmaları birbirinden farklı olan üç ayrı hormonal tedavinin sıçan ventral prostatındaki anjiyogenez ve mikrovaskülarite üzerindeki etkisi karşılaştırmıştır. Bu amaçla, 28 gün süre ile finasterid ve bikalutamid tedavisi verilen sıçanlar ile skrotal orşiyektomi (kastrasyon) yapılan ve kontrol grubunda bulunan sıçanlardan elde edilen ventral prostat dokularındaki mikrodamar yoğunlukları (MDY) immünohistokimyasal yöntemlerle karşılaştırılmıştır. Kastrasyon grubunda mikrodamar sayısı, diğer tüm gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulunurken, bikalutamid ve finasterid grupları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Ancak her iki grupta da kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı oranda MDY azalması saptanmıştır (p<0.05). Bu çalışmada anjiyogenezin baskılanması açısından finasterid kastrasyon Prostat dokusunda izlenen anjiyogenezi baskılamada finasterid kastrasyon kadar etkili olmasa da, bikalutamide eşdeğer nitelikte bulunmuştur. Yan etki profilinin de daha düşük olması nedeniyle finasterid, prostat kaynaklı hematüride kullanılabilecek etkin bir ajan olabilir.

Gross hematuria associated with BPH is a common problem in urology. It has been shown that blood flow to the prostate is grossly affected by androgens and antiandrogens decrease this blood flow. Although the mechanism of action is not well known, the production of vasoactive substances from the stromal or epithelial cells may cause this effect. Although, a group of antiandrogens with different mechanism of action and adverse effects have been investigated in patients with gross hematuria related to BPH, there is not yet any consensus about the standart treatment of these patients. In this study, the effects of three different hormonal therapies on angiogenesis and microvascularity of rat ventral prostate were compared. After treatment with finasteride and bicalutamide for 28 days in group 1 and 2; and after surgical castration in group 3, with dissection of ventral prostates was followed by immunohistochemical analysis of microvessel density by factor Vlll-related antigen. Angiogenesis was suppressed significantly more in castration group. Bicalutamide and finasteride treatments provided a similar decrease in microvessel density compared to the control group. In conclusion, finasteride was not as effective as castration however it was equal to bicalutamide in terms of suppressing the angiogenesis in prostatic tissue. Because of its comparable effect and limited side effects, finasteride may offer a viable option in the management of macroscopic hematuria due to an enlarged prostate.