Lider-üye etkileşiminin örgütsel vatandaşlık davranışına etkisi : etkileşimsel adalet algısının aracı rolü

Abstract

Rekabet koşullarının arttığı günümüzde örgütler rakipleri tarafından taklit edilmesi güç olan örgüt içi yapılarına yönelmişlerdir. Bu noktada, liderin çalışanları ile olan etkileşimi, örgüt içerisinde ve örgüt başarısına etki eden örgütsel vatandaşlık davranışı gibi unsurlar oldukça önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı; lider - üye etkileşimi, ile örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişkileri belirlemek ve lider - üye etkileşiminin örgütsel vatandaşlık davranışı üzerine etkisinde algılanan etkileşimsel adaletin aracılık etkisini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda daha önce yapılan çalışmalar incelenerek araştırma modeli oluşturulmuştur. Araştırmamızda bağımsız değişken lider - üye etkileşimi, bağımlı değişken örgütsel vatandaşlık davranışı aracı değişken ise algılanan etkileşimsel adalet olarak belirlenmiştir. Araştırma modeline uygun olarak hipotezler geliştirilmiştir. Araştırmada yer alan hipotezlerin sınanması amacı ile veri toplama araçlarından olan anket yöntemi uygulanmıştır. İstanbul ili hizmet sektöründe çalışan büro hizmetleri çalışanlarından oluşan 350 kişi örneklem olarak seçilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilere göre; lider - üye etkileşimi ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasında pozitif anlamlı bir ilişki, lider - üye etkileşimi ile etkileşimsel adalet algısı arasında pozitif anlamlı bir ilişki, etkileşimsel adalet algısı ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasında pozitif anlamlı bir ilişki, lider-üye etkileşimi ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkide etkileşimsel adaletin algısının kısmi aracı rolü olduğu saptanmıştır.

Today, in an environment of increasing competition, organizations have turned to internal structures which are difficult for rivals to copy. At this point, factors such as leader's interaction with employees and organizational citizenship behavior that affect the organization's success are very important.The aim of this study is to determine the relationships between leader-member interaction and organizational citizenship behavior and to reveal the mediating effect of perceived interactional justice on the effect of leader-member interaction on organizational citizenship behavior. With respect of the above, the research model was created by examining previous studies. In our study, the independent variable was determined as leader-member interaction while the dependent variable as the mediating variable of organizational citizenship behavior and perceived interactional justice. Hypotheses have been developed in accordance with the research model. In order to test the hypotheses in the survey method, one of the data collection tools, was applied. 350 office employees working in the service sector of Istanbul province, were selected as the sample.According to the data obtained from the research; a positive significant relationship between leader-member interaction and organizational citizenship behavior, a positive significant relationship between leader-member interaction and perception of interactional justice, a positive significant relationship between interactional justice perception and organizational citizenship behavior, a positive significant relationship between leader-member interaction and organizational citizenship behavior. It has been determined that perception of interactional justice plays a partial mediating role in the relationship.