Publication: The attitudes of english as a foreign language teachers towards teaching culture and their classroom practices
Abstract
Bu çalışma, üniversite hazırlık okullarında görev yapan İngilizce okutmanlarının derslerinde hedef dilin kültürünü aktarırken özellikle üzerinde durdukları konular ve bunun için ayırdıkları zaman dilimi hakkında bilgi edinmek; hedef kültürü aktarırken kullandıkları stratejileri ve kaynakları tespit etmek; Türk ve yabancı, devlet ve özel üniversitelerde görev yapan, İngilizcenin anadil olarak kullanıldığı ülkelere gitmiş ve gitmemiş olan okutmanların hedef kültürü aktarma uygulamalarındaki olası farklılıkları araştırmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma 2009/ 2010 eğitim öğretim yılının ikinci yarısında 7 devlet ve 10 vakıf üniversitesinde görev yapmakta olan toplam 155
okutmanının katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın veri toplama ve veri analizi aşamalarında nicel ve nitel yöntemlerden yararlanılmıştır. Nicel veri elde etme aşamasında Social Science Consortium (1999), Çavdar (2006) ve Deveney (2007) tarafından yürütülen araştırmalardan uyarlanan ‘Yabancı Dil Sınıflarında Kültür Öğretimi’ başlıklı bir anket uygulaması yapılmıştır. Anketlerden elde edilen sonuçlara katkı sağlamak amacıyla çalışmanın nitel kısmını oluşturan yarı yapılandırılmış öğretmen görüşmeleri yapılmıştır. Anket sonuçları Sosyal Bilimler İstatistik SPSS-15) aracılığıyla analiz edilmiştir. Ayrıca, okutmanlar ile yapılan bire bir görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar kültür öğretiminde İngilizce okutmanları tarafından en çok önem verilen konunun kültürün somut örneklerinden oluştuğunu göstermiştir. Araştırma sonucuna göre, kültürlerarası benzerlikleri ve farklılıkları kabul edebilmek kültür ögretiminde öğrencilere kazandırılmak istenen en önemli hedef olarak benimsenmiştir. Öğretmenlerin yabancı dil sınıflarında kültür aktarımında bulunurken en çok tercih ettikleri strateji öğrencileri uluslararası değişim programlarına katılmak için cesaretlendirmek olarak bulunmuştur. Kültür öğretiminde en fazla yararlanılan kaynak ise ders ve çalışma kitapları olmuştur. Ayrıca, araştırma sonuçları Türk ve yabancı öğretmenlerin strateji ve kaynak kullanımı arasında fark olduğunu göstermiştir. Başka bir deyişle, araştırma Türk okutmanların kültür öğretiminde daha fazla kaynak ve öğretim tekniğinden yararlandığını göstermiştir. Öte yandan, bağımsız çalışma ve okumanın araştırmaya katılan öğretmenler tarafından kültür ve dil çalışmasında kendilerini geliştirmekte en yararlandıkları faaliyet olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca, araştırmada elde edilen sonuçlara göre İngilizce okutmanları derslerinde kültür öğretimine eşit seviyede vakit ayırdıklarını ve bu amaçla en çok ders ve çalışma kitaplarından yararlandıklarını belirtmişlerdir. Derslerdeki olası kültür aktarımındaki yetersizliğin ise ders müfredatınn yoğunluğundan kaynaklanan vakit yetersizliğini göstermişlerdir. Son olarak, araştırma öğretmenlerin profesyonel gelişim eğitimlerine katılım sıklıklarıyla kültür öğretimine karşı geliştirdikleri olumlu tutum arasında bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur. ABSTRACT The present study mainly aimed to describe the attitudes of native English speaking teachers and non-native English speaking teachers at Turkish universities towards teaching culture and to determine the type and the amount of cultural information to be transmitted in teaching a foreign language. The materials and strategies implemented in this transmission were also the areas to be included in this study. Furthermore, the effects of teacher-related variables such as educational background, teaching and foreign country experience on their perceptions of culture and their actual teaching practices in class were investigated. This research was conducted at 7 state and 10 private universities with the contribution of 155 language instructors in the second semester of 2009/ 2010 academic year. The research combined both quantitative and qualitative approaches during the data collection and data analysis procedures. In order to obtain quantitative data a Survey of Teaching Culture in EFL Classes which was adapted from the studies by Social Science Education Consortium (1999), Çavdar (2006) and Deveney (2007) was used. Results of the survey were extended by using semi-structured interviews which constituted the qualitative part of the study. Results of the survey were analyzed through descriptive statistics and t-tests using SPSS-15. Furthermore, the data obtained from the interviews with the teachers was analyzed through content analysis. The results have revealed that the topic that was mainly given priority in teaching culture was the tangible products of culture. Appreciating similarities and differences between their own culture and target culture was stated as the main skills outcome to be anticipated in foreign language classes. Moreover, the most common strategy English language teachers used was encouraging students to attend international exchange programs and the most common material that was used to teach culture was revealed as textbooks and accompanying ancillaries. The study demonstrated a significant difference between native English speaking teachers and non-native English speaking teachers regarding the use of strategies and materials. In that sense, non- native English teachers were found to be using a wider range of strategies and materials to teach culture. Moreover, participants found independent study and reading very helpful in preparing themselves to integrate culture and language study. It was also concluded in this study that although English language instructors tried to teach culture in their classes as much as included in the textbook, the main obstacle that hindered the effective teaching of culture was stated as the lack of time in the curriculum. Finally, the study yielded a positive relationship between the frequency of instructors’ participation in professional development activities and the positive attitude they developed towards teaching culture.
okutmanının katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın veri toplama ve veri analizi aşamalarında nicel ve nitel yöntemlerden yararlanılmıştır. Nicel veri elde etme aşamasında Social Science Consortium (1999), Çavdar (2006) ve Deveney (2007) tarafından yürütülen araştırmalardan uyarlanan ‘Yabancı Dil Sınıflarında Kültür Öğretimi’ başlıklı bir anket uygulaması yapılmıştır. Anketlerden elde edilen sonuçlara katkı sağlamak amacıyla çalışmanın nitel kısmını oluşturan yarı yapılandırılmış öğretmen görüşmeleri yapılmıştır. Anket sonuçları Sosyal Bilimler İstatistik SPSS-15) aracılığıyla analiz edilmiştir. Ayrıca, okutmanlar ile yapılan bire bir görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar kültür öğretiminde İngilizce okutmanları tarafından en çok önem verilen konunun kültürün somut örneklerinden oluştuğunu göstermiştir. Araştırma sonucuna göre, kültürlerarası benzerlikleri ve farklılıkları kabul edebilmek kültür ögretiminde öğrencilere kazandırılmak istenen en önemli hedef olarak benimsenmiştir. Öğretmenlerin yabancı dil sınıflarında kültür aktarımında bulunurken en çok tercih ettikleri strateji öğrencileri uluslararası değişim programlarına katılmak için cesaretlendirmek olarak bulunmuştur. Kültür öğretiminde en fazla yararlanılan kaynak ise ders ve çalışma kitapları olmuştur. Ayrıca, araştırma sonuçları Türk ve yabancı öğretmenlerin strateji ve kaynak kullanımı arasında fark olduğunu göstermiştir. Başka bir deyişle, araştırma Türk okutmanların kültür öğretiminde daha fazla kaynak ve öğretim tekniğinden yararlandığını göstermiştir. Öte yandan, bağımsız çalışma ve okumanın araştırmaya katılan öğretmenler tarafından kültür ve dil çalışmasında kendilerini geliştirmekte en yararlandıkları faaliyet olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca, araştırmada elde edilen sonuçlara göre İngilizce okutmanları derslerinde kültür öğretimine eşit seviyede vakit ayırdıklarını ve bu amaçla en çok ders ve çalışma kitaplarından yararlandıklarını belirtmişlerdir. Derslerdeki olası kültür aktarımındaki yetersizliğin ise ders müfredatınn yoğunluğundan kaynaklanan vakit yetersizliğini göstermişlerdir. Son olarak, araştırma öğretmenlerin profesyonel gelişim eğitimlerine katılım sıklıklarıyla kültür öğretimine karşı geliştirdikleri olumlu tutum arasında bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur. ABSTRACT The present study mainly aimed to describe the attitudes of native English speaking teachers and non-native English speaking teachers at Turkish universities towards teaching culture and to determine the type and the amount of cultural information to be transmitted in teaching a foreign language. The materials and strategies implemented in this transmission were also the areas to be included in this study. Furthermore, the effects of teacher-related variables such as educational background, teaching and foreign country experience on their perceptions of culture and their actual teaching practices in class were investigated. This research was conducted at 7 state and 10 private universities with the contribution of 155 language instructors in the second semester of 2009/ 2010 academic year. The research combined both quantitative and qualitative approaches during the data collection and data analysis procedures. In order to obtain quantitative data a Survey of Teaching Culture in EFL Classes which was adapted from the studies by Social Science Education Consortium (1999), Çavdar (2006) and Deveney (2007) was used. Results of the survey were extended by using semi-structured interviews which constituted the qualitative part of the study. Results of the survey were analyzed through descriptive statistics and t-tests using SPSS-15. Furthermore, the data obtained from the interviews with the teachers was analyzed through content analysis. The results have revealed that the topic that was mainly given priority in teaching culture was the tangible products of culture. Appreciating similarities and differences between their own culture and target culture was stated as the main skills outcome to be anticipated in foreign language classes. Moreover, the most common strategy English language teachers used was encouraging students to attend international exchange programs and the most common material that was used to teach culture was revealed as textbooks and accompanying ancillaries. The study demonstrated a significant difference between native English speaking teachers and non-native English speaking teachers regarding the use of strategies and materials. In that sense, non- native English teachers were found to be using a wider range of strategies and materials to teach culture. Moreover, participants found independent study and reading very helpful in preparing themselves to integrate culture and language study. It was also concluded in this study that although English language instructors tried to teach culture in their classes as much as included in the textbook, the main obstacle that hindered the effective teaching of culture was stated as the lack of time in the curriculum. Finally, the study yielded a positive relationship between the frequency of instructors’ participation in professional development activities and the positive attitude they developed towards teaching culture.