Adeziv rezin ve rezin modifiye cam iyonomer simanın feldspatik seramik ve fiberle güçlendirilmiş kompozitlerle olan bağlantı kuvvetlerinin in vitro olarak değerlendirilmesi

Abstract

ADEZİV REZİN VE REZİN MODİFİYE CAM İYONOMER SİMANIN FELDSPATİK SERAMİK VE FİBERLE GÜÇLENDİRİLMİŞ KOMPOZİTLERLE OLAN BAĞLANTI KUVVETLERİNİN IN VİTRO OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ Adı ve Soyadı: Sumru Ergüven Danışmanın Adı ve Soyadı: Prof. Dr. Deniz Gemalmaz Doktora Protetik Diş Tedavisi

Bu çalışmanın amacı; üç farklı metal desteksiz restorasyon materyalinin (IPS Empress 2, SR Adoro, Gradia), iki farklı yapıştırıcı siman tipine (Variolink II, Fuji Plus) olan bağlantı direncinin iki farklı silan uygulama metodu ile değerlendirilmesi esasına dayanmaktadır. 10 mm çapında 3mm derinliğindeki teflon kalıplar yardımı ile restorasyon örnekleri disk şeklinde hazırlandı. Kırkar adet hazırlanan IPS Empress 2, SR Adoro ve Gradia örnekleri, Variolink II ve Fuji Plus simanlar için iki alt gruba ayrıldı. Bu grupların yarısına silanın kuruması için 100ºC'de 60 sn ısı tatbik edildi. Diğer yarısı ise 60 sn oda ısısında bekletildi ve hava ile kurutuldu. Bu uygulamaları takiben, önceden silikon kalıp içerisinde hazırlanan 5 mm çapında ve yüksekliğindeki siman diskler restorasyon yüzeylerine simante edildi. Simante edilen örnekler 48 saat 37º C'lik distile suda saklandıktan sonra 5º C ve 55º C'de 3000 defa 15 sn lik ısısal çevirim işlemi uygulandıktan sonra Universal test cihazında 0,5 mm/ dk hızla bağlantı sahasına dik yaklaşan ayırıcı uç ile kırıldı. İstatistiksel analiz için Varyans Analizi ve ''Tukey's Multiple-Range Test'' kullanıldı. Restorasyonların her iki siman tipiyle verdiği bağlantı direnci değerleri istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterirken; silan uygulamasında ısı tatbikinin sonuçlara anlamlı etkisinin olmadığı belirlendi (P<0.05). En yüksek bağlantı direnci adeziv rezin siman ile simante edilen IPS Empress 2 örneklerde elde edildi. SHEAR BOND STRENGTH OF RESIN AND RESIN MODIFIED GLASS IONOMER CEMENT TO ADHESIVE METAL-FREE FIXED PARTIAL DENTURES: AN IN VITRO STUDY SUMMARY The aim of this study was to determine the shear bond strength of two different luting cements (Variolink II, Fuji Plus) to three metal-free fixed partial denture (FPD) materials (IPS Empress 2, SR Adoro, Gradia) with two different silane application methods . Discs of restorative materials were produced (diameter 10 mm, length 3 mm) due to the manufacturer's instructions. Forty specimens of each restorative material were divided into two groups for both cements. These groups were subdivided into two different silane treatment procedures: The silane treated samples were 1) stored at room temperature for 60 s. and air dried 2) dried at 100ºC ± 5ºC for 60 s in a preheated furnace and cooled to room temperature before cementation. Following these applications the cement discs (prepared 5mm in diameter and length) were bonded to restorative materials. After the cementation procedure specimens were stored in distilled water at 37º C for 48 hours followed by 3000 thermo cycles between 5ºC and 55ºC with a dwell time of 15 seconds. The shear bond strength of the specimens were measured with a universal testing machine at a crosshead speed of 5 mm/ min. Statistical analyses was performed using the Variance Analyses and the Tukey's Multiple-Range Test. Type of material and cement exhibited a significant difference on shear bond strength values (P<0.05). However heat treatment of silane coated surface didn't affect the bond strength values. The highest bond strength was obtained with IPS Empress 2 samples cemented with resin cement.