Publication: Suriye'de insani yardım-kalkınma-barış denklemi (HDP Nexus) uygulanabilirliği
Abstract
Bu çalışma, İnsani Yardım-Kalkınma-Barış denklemi (HDP Nexus) modelinin Suriye bağlamında uygulanabilirliğini ve bu modelin karmaşık kriz ortamlarındaki etkinliğini değerlendirmektedir. Modelin teorik altyapısı ve tarihsel gelişimi incelenmiş, Ruanda, Bosna-Hersek ve Irak gibi ülkelerdeki uygulamaları üzerinden karşılaştırmalı analizler yapılmıştır. Çalışma, HDP Nexus’un Suriye bağlamında karşılaştığı zorluklara, özellikle uluslararası koordinasyon eksikliği, yerel aktörlerin sürece yeterince dahil edilmemesi ve finansal sürdürülebilirlik sorunlarına odaklanmaktadır. Tezin bulguları, Suriye’deki çok yönlü krizlerin, Nexus modelinin dinamiklerini hem operasyonel hem de teorik düzeyde yeniden şekillendirdiğini göstermektedir. Etnik ve mezhepsel çatışmaların yanı sıra jeopolitik aktörlerin müdahaleleri, bu modeli uygulamayı daha karmaşık hale getirmiştir. Çalışmada, yerel aktörlerin ve sivil toplum kuruluşlarının süreçlere daha fazla dahil edilmesinin, modelin etkinliğini artıracağına işaret edilmektedir. Sonuç olarak, Nexus modelinin Suriye’de etkin bir şekilde uygulanabilmesi için entegre bir yaklaşımın benimsenmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu kapsamda, insani yardım, kalkınma ve barış inşası süreçlerinin birbirinden bağımsız değil, karşılıklı olarak destekleyici bir çerçevede ele alınması gerekmektedir. Çalışma, Nexus modelinin uluslararası ve yerel bağlamda geliştirilmesine yönelik somut öneriler sunarak, gelecekte benzer kriz bölgelerinde daha etkili stratejiler geliştirilmesine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.
This study evaluates the applicability of the HDP Nexus (Humanitarian-Development-Peace) model in the Syrian context and examines its effectiveness in addressing complex crises. The theoretical framework and historical evolution of the model are analyzed, with comparative insights drawn from its implementation in countries such as Rwanda, Bosnia-Herzegovina, and Iraq. The research focuses on challenges specific to Syria, including the lack of international coordination, limited involvement of local actors, and issues related to financial sustainability. The findings indicate that the multidimensional crisis in Syria have reshaped the operational and theoretical dynamics of the Nexus model. Ethnic and sectarian conflicts, as well as geopolitical interventions, have further complicated its implementation. The study emphasizes that greater inclusion of local actors and civil society organizations in the process could enhance the model’s effectiveness. In conclusion, the research underscores the necessity of adopting an integrated approach to implement the Nexus model effectively in Syria. Humanitarian aid, development, and peacebuilding processes should not be treated as separate entities but as interdependent frameworks that reinforce one another. The study provides recommendations for refining the Nexus model at both international and local levels, aiming to contribute to the development of more effective strategies in similar crisis-affected regions in the future.
This study evaluates the applicability of the HDP Nexus (Humanitarian-Development-Peace) model in the Syrian context and examines its effectiveness in addressing complex crises. The theoretical framework and historical evolution of the model are analyzed, with comparative insights drawn from its implementation in countries such as Rwanda, Bosnia-Herzegovina, and Iraq. The research focuses on challenges specific to Syria, including the lack of international coordination, limited involvement of local actors, and issues related to financial sustainability. The findings indicate that the multidimensional crisis in Syria have reshaped the operational and theoretical dynamics of the Nexus model. Ethnic and sectarian conflicts, as well as geopolitical interventions, have further complicated its implementation. The study emphasizes that greater inclusion of local actors and civil society organizations in the process could enhance the model’s effectiveness. In conclusion, the research underscores the necessity of adopting an integrated approach to implement the Nexus model effectively in Syria. Humanitarian aid, development, and peacebuilding processes should not be treated as separate entities but as interdependent frameworks that reinforce one another. The study provides recommendations for refining the Nexus model at both international and local levels, aiming to contribute to the development of more effective strategies in similar crisis-affected regions in the future.