21. yüzyılda savaşın medyatik inşası : yeni soğuk savaş ve Türkiye

Abstract

Jeopolitik hedefler ideolojik olarak gerekçelendirilirken medyanın nasıl bir rol oynadığı sorusundan yola çıkılan çalışmada, Yeni Soğuk Savaş’ın medyatik inşasına odaklanılmıştır. Yeni Soğuk Savaş, 21. yüzyılda ABD ve NATO önderliğindeki blok ile Rusya ve Çin önderliğindeki diğer blok arasında geçen mücadeleler dönemini anlatmaktadır. Çalışmanın amacı, mücadele alanlarından biri olan medyanın Yeni Soğuk Savaş’ın inşasındaki rolünün ve Türkiye’nin bu savaştaki konumunun açıklanmasıdır. Çalışmada Yeni Soğuk Savaş ve medya ilişkisi kapsamlı ve karşılaştırmalı bir şekilde ritim kavramı üzerinden ele alınmış, verilerin analizi için Henri Lefebvre tarafından temelleri atılan “ritimanaliz” yöntemi kullanılmıştır. Ritmin baskı anlamına geldiği kabulüyle hareket edilen tez, ritimanaliz yöntemini medyaya uygulayan ve haber ritmini inceleyen ilk akademik çalışmadır. Farklı ideolojileri temsil eden uluslararası yayın kuruluşları CNN ve RT’nin haber ritimleri örnek olaylar üzerinden karşılaştırılmış, Yeni Soğuk Savaş’ın inşasındaki rolleri değerlendirilmiştir. Haber ritminin arttığı dönemlerin propaganda tekniklerinin devreye sokulduğu dönemlerle örtüştüğü görülmüş, böylece ritimanaliz propagandanın mikro analizini de vermiştir. Değerlendirmeler sonucunda jeopolitik öneme sahip olayların haber ritimlerinin sonlanmadığı, müttefik hiyerarşisini gösteren olayların haber ritmini ise büyük güçlerle olan ilişkilerin belirlediği görülmüştür. Medyanın dış politika ve çıkarlar söz konusu olduğunda siyasi iktidarı desteklediği ve Yeni Soğuk Savaş’ın inşa sürecine resmî politikalara uygun ideolojik reçeteler yazan aktörlerden biri olarak katıldığı tespit edilmiştir. NATO üyeliği sebebiyle Avrasya’da kendisine şüpheyle yaklaşılan, Batı’dan uzaklaştığı gerekçesiyle de müttefiklerince eleştirilen ve yaptırımlara maruz kalan Türkiye’nin ise Yeni Soğuk Savaş’ın arada kalan ülkelerinden olduğu saptanmıştır.

The study was focused on the media construction of the New Cold War, based on the question of what role the media plays while the geopolitical aims are ideologically justified. The New Cold War is described as the period of struggles in the 21st century between the bloc led by the US and NATO and the other bloc led by Russia and China. The aim of the study is the media’s roles in the construction of a New Cold War and the explanation of Turkey's position in this war. In the study, the relationship between the New Cold War and the media was handled in a comprehensive and comparative way through the concept of rhythm, and the “rhythmanalysis” method which was founded by Henri Lefebvre was used to analyze the data. Starting on the acceptance that rhythm means pressure, the thesis is the first academic study to apply the rhythmanalysis method to the media and examine the news rhythm. The news rhythms of CNN and RT which are international broadcasters representing different ideologies were compared through case studies and their role in the construction of the New Cold War was evaluated. It has been observed that the periods of increased news rhythms coincided with the periods when propaganda techniques were enabled, thus rhythmanalysis also gave microanalysis of propaganda. As a result of the evaluations, it was seen that the news rhythms of geopolitically important events didn't over, and the news rhythm of the events showing the hierarchy of allies was determined by the relations with the great powers. It has been determined that the media supports the political power when it comes to foreign policy and interests and participated in the construction of the New Cold War as one of the actors who wrote ideological prescriptions in accordance with official policies. It has been determined that Turkey who is approached with suspicion in Euroasia due to its NATO membership and criticized and sanctioned by its allies for moving away from the West is one of the countries that are New Cold War's staying in between countries.