Türk vergi hukukunda mükellefin vergi mahremiyeti hakkı

Abstract

Vergilendirme sürecinde idarenin birçok farklı kaynaktan bilgiye erişim imkanına sahip olması, elde edilen bu bilgilerin gizliliğinin nasıl sağlanacağı sorusunu da beraberinde getirmektedir. Mükellef veya mükellefle şahsi, ticari veya mesleki ilişki içerisinde bulunan kimselere ait bilgilerin ifşa edilmemesi, vergisel amaçlar dışında kullanılmaması ve gizliliğinin bozulmasını önleyecek tedbirler alınarak saklanması bir mükellef hakkı olarak vergi mahremiyetinin inceleme alanını oluşturmaktadır. Farklı hukuk sistemlerinde de karşımıza çıkan bu hak mükellefin idare ile doğru bilgi paylaşımında bulunmasının temel dayanağını teşkil etmektedir. Bilgilerinin idare tarafından gizli tutulacağına ve vergilendirme dışında kullanılmayacağına inanan mükellef, vergilendirme bakımından önem arz eden bilgileri güvenle vergi idaresiyle paylaşacak ve vergi idaresi de bu sayede vergilendirme sürecini iyi bir şekilde yürütebilecektir.

The fact that the administration has access to information from many different sources in the taxation process brings with it the question of how to ensure the confidentiality of this information. The examination area of tax privacy as a taxpayer’s right is, not to disclose the information of the taxpayers and the persons who are in the business or professional relationship with the taxpayer, not to use them other than for tax purposes and to protect its privacy by taking measures to prevent deterioration. This right, which appears in different legal systems, is the main basis of the giving right information by taxpayers to the tax administration. The taxpayer, who believes that the confidential information will be kept by the tax administration and cannot be used off-taxation purposes, will share the data, which are important in terms of taxation with the tax administration, and the tax administration will be able to carry out the taxation process in a good way.