İşbirlikli öğrenme yaklaşımlarının öğrencilerin ders başarısına etkisi (geometri)

Abstract

Bilimsel ve teknolojik gelişmenin hızı insan ilişkilerine de yansımış, özellikle sosyal ve psikolojik alanda birbirlerine yabancılaşmış bireyler, her türlü paylaşımda da yeterince istekli olmadıklarını nerdeyse açık söylem haline getirmişlerdir. Son çeyrek yüzyıldır eğitim ve öğretim süreçlerinde, bu yabancılaşmaya son vermek, sosyal, psikolojik ve bilimsel üretimde verimli, özverili ve paylaşan bireyler yetiştirmek adına, önemli yöntemlerden biri olan İşbirlikli Öğrenme (İÖ) yöntemi her alanda kullanılmaya başlanmıştır. İşte bu araştırmada da İÖ'nin bu öneminden yola çıkılarak; İÖ yönteminin Lise üçüncü sınıfların matematik kapsamında yer alan Analitik Geometri (AG) dersinin Doğru Analitiği (DA) konusundaki başarılarına etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla İÖ tekniklerinden Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri (ÖTBB) model olarak alınmış ve araştırmanın gereksinimlerine uyumlu hale getirilmiştir. Araştırmada kontrol gruplu ön test-son test modeli kullanılmıştır. ÖTBB Üsküdar Amerikan Lisesi üçüncü sınıf öğrencilerinden oluşan deney ve kontrol gruplarına uygulanmıştır. On üç hafta (yirmi altı ders saati) süren deneysel çalışmada, deney grubuna (N=17) ÖTTB, kontrol grubuna (N=16) ise Klasik Öğretim (KÖ) uygulanmıştır. Deney öncesinde ve sonrasında öğrencilere aynı başarı testi verilmiştir. Bu test, öğrencilerin DA konusundaki performanslarını ölçmek üzere kullanılmıştır. Ayrıca denel işlem sırasında gruplara, ikisi küçük olmak üzere toplam dört sınav uygulanmıştır. Kovaryans Analizi (ANCOVA) sonuçlarına göre, ön test puanları kontrol edildiğinde, ÖTBB ve KÖ'in öğrencilerin son test başarı ortalamalarına etkileri arasındaki farklılık anlamlı bir düzeyde bulunmamaktadır (p>0.05). Fakat deney grubunun son test başarısındaki ortalaması, kontrol grubundan daha yüksek bulunmuştur. Deney sırasında uygulanan iki küçük sınavdan alınan puanlara Mann Whitney U testi, iki sınavdan alınan puanlara da ANCOVA uygulanmış, yine deney ve kontrol grupları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Ancak deney grubunun başarısında, kontrol grubuna göre daha fazla bir artış eğilimi görülmüştür. Elde edilen bulgulardan yola çıkılarak matematik öğretiminde İÖ uygulamalarına yönelik öneriler geliştirilmiştir. Mayıs 2005Betül ZENGİNOBUZ The pace of scientific and technological developments had an effect on human relations; in particular, individuals, who have been more and more alienated from each other socially and psychologically during this process, have started to almost openly declare their unwillingness to share anything with others. In an effort to resist this process of alienation and to educate individuals to be productive, unselfish and cooperative in their social, psychological and scientific endeavors, over the last twenty five years the field of education and instruction have developed the method of Cooperative Learning, which is one of the most significant contributions in this regard. This study, which took the important contributions of Cooperative Learning as a point of departure, has investigated the impact of Cooperative Learning techniques on the performance of high school seniors (Lyceé 3 students) in the subject of Lines in the Analytic Plane, which is a unit of the Analytic Geometry course that they take as part of their mathematics curriculum. Towards this end, the Student Team Achievement Divisions, a Cooperative Learning technique, was taken as a model and adapted to the specifics of the research. The study adopted the pre-test/ post-test model with a control group. Student Team Achievement Divisions has been applied to a group of senior students in Uskudar American Academy in İstanbul, who were divided into a treatment group (N=17) for twenty six class periods. Concurrently with this, the classical whole class instruction was applied to the control group (N=16). The same tests were administered to both groups before and after the treatment. A performance test was developed and used to measure students' performances. In addition, two quizzes and two exams were administered to both groups during the treatment. According to the ANCOVA results, Cooperative Learning had no significant effect (p>0.05) on the post-test performances when pre-test performances were controlled. On the other hand, the performances of the students in the treatment group were higher than the performances of the students in the control group. Mann Whitney U test applied to the results of two quizzes as well as the ANCOVA applied to the results of exams given during the treatment also indicated no significant effect (p>0.05). However, the performances of the students in the treatment group exhibited an increasing trend compared to those in the control group. Based on the findings of this study, various suggestions have been developed for future application of Cooperative Learning in mathematics instruction in high school classrooms. May 2005Betül ZENGİNOBUZ