Futbolda oyun sistemleri ve mevkilere göre futbolcuların fiziksel-fizyolojik uygunluklarının analizi

Abstract

Bu çalışmada Türkiye 1. 2. ve 3. Liginde oynayan profesyonel futbolcuların, oyun sistemleri içerisinde oynadıkları mevkilere göre fiziksel ve fizyolojik uygunluklarının analizi yapılmıştır. Bu amaçla farklı mevkilerde oynayan 63 futbolcu üzerinde fiziksel özellikleriyle ilgili yaş, boy, ağırlık ölçümleri yapılmış, fizyolojik açıdan sürat, çabukluk, patlayıcı kuvvet ve dayanıklılık özellikleri test edilmiştir. Futbolcular kaleci, orta ve kenar savunma, orta saha ve hücum oyuncuları olmak üzere dört ana mevkide değerlendirilmiştir.. İstatistiksel analizler için SPSS paket kullanılmış, yaş, ağırlık, boy, 30 m. sürat, 5x5.5 m. mekik koşusu, durarak uzun atlama ve Max VO2 değişkenlerinin genel dağılımını belirlemek için aritmetik ortalama, standart sapma, en küçük ve en büyük değer ve değişkenlerin mevkilere göre karşılaştırılması için ise bir boyutlu varyans analizi kullanılmıştır. Anlamlılığın hangi gruplar arasında olduğunu bulmak amacıyla Scheffe çoklu karşılaştırma testi uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi (p<0.05) olarak kabul edilmiştir. İstatistiksel analizlerin sonucunda, yaş açısından mevkilere göre anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Kaleciler, Orta saha ve Hücum oyuncularına göre daha ağırdır (p< 0.01). Kaleciler ve orta savunma oyuncularının boy uzunluğu ortalama değerlerin üzerinde bulunmuştur (p< 0.01). 30 m. sürat hızı değişkenine göre kaleciler ile diğer oyuncular arasında anlamlı düzeyde farklılık bulunmuştur (p< 0.01). Hücum ve kenar savunma oyuncuları en hızlı, orta savunma ve orta saha oyuncuları daha yavaş, kaleciler ise en yavaş oyuncular olarak bulunmuştur. 5x 5.5 m. mekik koşusu değişkeni göre kaleciler ile diğer oyuncular arasında anlamlı düzeyde farklılık bulunmuştur (p< 0.01), Durarak uzun atlama değişkenine göre kalecilerin en iyi değerlere sahip oldukları görülmüştür. Kaleciler ile diğer oyuncular arasında Max VO2 açısından anlamlı düzeyde farklılık bulunmuştur (p< 0.01). Orta saha ve kenar savunma oyuncuları en iyi Max VO2 değerlerine sahiptir.

ANALYSIS OF PHYSICAL AND PHYSIOLOGICAL FITNESS OF SOCCER PLAYERS ACCORDING TO GAME SYSTEMS AND TEAM POSITIONS In this study we analyzed the physical and physiological adaptation of professional soccer players in the first, second and third Turkish division to their position in the respective game systems. For this purpose we measured age, height, weight (as physical parameters) and tested speed, agility, explosive strength and endurance (as physiological measures) of 63 soccer players from different positions in the team. The players were categorized into four main positions: Goalkeeper, full back and center back, middle field and offensive players. For statistical analysis SPSS software package was used. Mean, standard deviation, and range of values were calculated for the variables age, weight, height, 30 m speed, 5 x 5.5 m agility, long jump from standing and maxVO2. For comparison of these variables in dependence of the position we performed a one-way variance analysis (ANOVA). For test of significance of difference between groups the Scheffé multi-comparison test was applied. The degree of significance was accepted as (p<0.05). For homogeneity of variance, we computed Levene's Homogeneity of Variance test. All values were not significant and all homogenic. The statistical analysis revealed that there was no significant difference between positions for the variable age. Goalkeepers were heavier than middle field and offensive players (p< 0.01). Goalkeepers and center back players were taller than the mean height (p< 0.01). A significant difference (p< 0.01) was found between goalkeepers and players of the remaining other positions for the variable 30 m sprint. Offensive and full backs were the quickest, followed by center backs and middle field players and the slowest ones were the goalkeepers. Similarily, a significant difference was found between the goalkeeper and the other positions for the variable 5 x 5,5 m agility test (p< 0.01). For the variable long jump from standing goalkeepers had the best values. A significant difference was found between the goalkeeper and all the other positions for the variable maxVO2 (p< 0.01). The highest values were measured for middle field and full back players leading.