Milli Mücadele’deki Türk zaferini İngilizler nasıl izah ettiler

Abstract

I. Dünya Savaşı’nda Osmanlı Devleti İtilaf Devletlerine karşı Almanya’nın yanında savaşa girmiş ve 30 Ekim 1918 tarihinde Mondros Mütarekesi ile mağlubiyeti kesinleşmiştir. Şark Meselesine nihai bir son vermek için bir hamle daha yapılmak istenmiştir. Bu gaye ile İtilaf Devletleri, Paris Barış Konferansı’nda Yunanlıların İzmir’i işgal etmesine onay vermiş ve 15 Mayıs 1919 tarihinde bu işgal kanlı bir şekilde yapılmıştır. İtilaf Devletleri’nin Yunanlıları piyon olarak kullanması süreç içerisinde aralarında bir sorun haline gelmiştir. İngiltere, Fransa ve İtalya tarafından yalnız bırakılmıştır. İngiltere, Anadolu’da Yunanlıların tek destekleyicisi olarak kalmıştır. Yunanlıların askerî zayıflığı ve siyasi-ekonomik sıkıntıları, İngiltere’nin askerî ve ekonomik desteğinin sınırlı kalması, Ankara Hükümeti’nin askerî başarısını diplomasi ile taçlandırması Millî Mücadele’nin başarısını sağlamıştır. Bu başarı Yunan hayranı Lloyd George’un siyasi hayatına darbe vururken Yunanistan için Küçük Asya felaketi olmuştur. Bu çalışmada, dönemin İngiliz siyasi ve askerî aktörlerinin Türk zaferini nasıl açıkladıkları, hangi faktörleri öne çıkardıkları kendi ifadeleriyle ortaya konacaktır. Ayrıca bu süreçte yaşanan fikir ayrılıklarına da dikkat çekilecektir.

In the First World War, the Ottoman Empire entered the war on the side of Germany against the Entente States and its defeat was finalized with the Armistice of Mudros on 30 October 1918.The Entente States made another attempt to put an end to the Eastern Question. For this purpose, they approved the occupation of Izmir by the Greeks at the Paris Peace Conference, and this occupation was carried out in a bloody manner on 15 May 1919. The fact that the Entente States used the Greeks as pawns became a problem between them in the process. Britain was left alone by France and Italy. Britain remained the only supporter of the Greeks in Anatolia. The military weakness and political and economic problems of the Greeks, the limited military and economic support of Britain, and the crowning of the military success of the Ankara Government with diplomacy ensured the success of the National Struggle. This success was a blow to the political life of Lloyd George, who was a Greek admirer, and a disaster for Greece in Asia Minor. In this study, we examine how the British political and military actors of the period explained the Turkish victory, and which factors they emphasized in their own statements and at what points their opinions differed. Will also.