Azerbaycan’da zorunlu göçmenlerin kurdukları STK’ların faaliyetleri

Abstract

Bu araştırmanın amacı; 1988 yılından itibaren göçe zorlanan Dağlık Karabağ halkının, mülteci duruma düştükten sonraki sosyoekonomik sorunlarını değerlendirmektir. Araştırmanın konusu, 1980’li yılların sonlarına doğru ortaya çıkan “mülteci (kaçkın)” ve “zorunlu göç” sorunudur. Ancak, 19. yüzyıldan itibaren tarihi süreç içinde yaşanmış olan zorunlu göçleri anlatmadan geçmek, konunun bütünlüğü açısından bir boşluk oluşturabilirdi. Bu nedenle önce, Azerbaycan’da mülteci (kaçkın) probleminin ortaya çıkmasından başlayarak, sosyoekonomik hayata etki safhaları ana hatlarıyla ele alınmış ve tarihi bir perspektiften incelenmiştir. Daha sonra da, Azerbaycanlıların milli kimliğinden uzaklaştırılması ile Azerbaycan topraklarının parçalanması planlarının Ermeni sorunuyla nasıl sistematik hale getirildiği açıklanmaya çalışılmıştır.

The aim of this research is to analyze the socio-economic problems of the Nagorno Karabakh community after they became refugees by being coerced into emigration. The topic of the research is the problem of “asylum-seeking” and “forced emigration”, which started at the end of the 1980s. This paper first gives an account of the forced emigrations which occurred in the 19th century in order to provide a general framework of the topic. That is why the discussion begins with the refugee problem in Azerbaijan and focuses on and analyzes the effects of the problem on socio-economic life from a historical viewpoint. The paper then attempts to explain how the plans concerning the estrangement of Azerbaijanis from their national identity and the apportionment of Azerbaijani territory were systematized through the Armenian question.