Diyabetik retinopatili olgularda serum ve vitreusta leptin ve VEGF seviyeleri

Abstract

Amaç: Diyabetik retinopatili olgularda vitreusta ve serumda eş zamanlı olarak leptin ve Vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) seviyelerini belirleyerek leptinin diyabetik retinopati patogenezindeki rolünü araştırmak. Gereç ve Yöntem: Onbeş diyabetik retinopatili olgu ile 6 diyabetik retinopatisi olmayan kontrol grubundan olarak eş zamanlı olarak alınan serum ve vitreus örneklerinde VEGF ve leptin seviyeleri belirlendi. Bu değerler VEGF ve leptin seviyesi ile ilişkisi olan parametrelerle (vücut kitle indeksi, açlık kan şekeri, HbA1c, lipid profili) karşılaştırıldı. Bulgular: Vitreus VEGF seviyeleri diyabetik retinopatili olgularda (90.45±61.85 pg/ml) kontrol grubuna göre (41.38±8.72 pg/ml) anlamlı (p=0.005) olarak yüksek bulunmuştur. Vitreus VEGF seviyesi ile HbA1C seviyesi arasında anlamlı ilişki (r=0.59 p=0.005) saptanmıştır. Vitreus leptin seviyeleri diyabetik retinopatili ve kontrol grubunda sırasıyla 2.50±2.40 ng/ml ve 1.78±0.84 ng/ml idi ve aralarında anlamlı fark yoktu. Vitreus leptin seviyesi serum leptin seviyeleri ile anlamlı (r=0.63, p=0.002) ilişki göstermekteydi. Serum leptin seviyeleri ise kadın olgularda (35.05±9.34 ng/ml ) erkeklere göre (25.89±3.50 ng/ml ) anlamlı olarak daha yüksek olduğu ve ayrıca vücut kitle indeksi ile anlamlı korelasyon gösterdiği (r=0.862, p<0.001) bulunmuştur. Ayrıca vitreusta VEGF seviyesi yükseldikçe vitreus leptin/serum leptin oranının yükseldiği (r=0.48, p=0.026) bulunmuştur. Sonuç: Vitreus VEGF seviyesi diyabetik olgularda anlamlı olarak daha yüksektir. Vitreus leptin seviyesi ağırlıklı olarak serum leptin seviyesinden etkilenmektedir. Vitreus VEGF seviyesi ile vitre/serum leptin değeri arasındaki anlamlı ilişki göstermesi artan VEGF seviyesinin kan retina bariyerinin bozulmasına sebep olarak serumdan vitreusa leptinin geçişinin arttığını düşündürmektedir.

Purpose: To investigate the role of leptin and vascular endothelial growth factor (VEGF) in the pathogenesis of diabetic retinopathy by detecting simultaneous serum and vitreous levels. Materials and Methods: Serum and vitreous levels of leptin and VEGF were detected synchronously in the vitreous and serum samples of 15 patients with diabetic retinopathy and 6 patients without diabetic retinopathy who served as controls. Parameters (blood glucose levels, HbA1C, lipid profile) which might affect serum or vitreous levels of leptin and VEGF were also studied. Results: Vitreous levels of VEGF were significantly higher (p=0.005) in cases with diabetic retinopathy (90.45&plusmn;61.85) than in the control group (41.38&plusmn;8.72). A significant correlation was detected between serum glycosylated hemoglobin levels and vitreous levels of VEGF (r=0.59 p=0.005). Vitreous levels of leptin were 2.50&plusmn;2.40 ng/ ml and 1.78&plusmn;0.84 ng/ml with diabetic retinopathy and in control subjects respectively and the difference between them was not significant. Vitreous leptin levels correlated with serum leptin levels (r=0.63, p=0.002). Serum levels of leptin were significantly higher in females (35.05&plusmn;9.34 ng/ml) than in males (25.89&plusmn;3.50 ng/ml ) and correlated with body mass index (r=0.862, p&lt;0.001). A positive correlation between vitreous levels of VEGF and vitreous/ serum ratio of leptin levels was also detected (r=0.48, p=0.026). Conclusions: Vitreous levels of VEGF were found to be higher in cases with diabetic retinopathy. Vitreous levels of leptin mainly reflects serum levels of leptin. As the vitreus VEGF level and vitreous/serum leptin correlated, it was considered that elevated levels of vitreous VEGF could cause disruption of blood retina barrier and augment diffusion of leptin from serum to vitreous.