Piezoinsizyon’un ortodontik kanin distalizasyonu hızına olan etkisinin incelenmesi

Abstract

Ortodontik tedavilerin sürelerini kısaltmak amacı ile alveolar kemiğe yapılan cerrahi müdahaleler eskilere dayanmaktadır. Klasik yöntemlerdeki tam kalınlık flap kaldırılmasını takiben alveol kemiğine frezler yardımı ile yapılan kesiler oldukça travmatiktir. Piezo-insizyon; mikro-insizyonlar ve lokal piezo-elektrik cerrahisini kombine eden, diğer yöntemlerle benzer sonuçları hızlı ve çok az travma ile elde eden, minimal invaziv yeni bir tekniktir. Bu tez çalışmasının amacı, piezo-insizyon işleminin kanin distalizasyonu hızına olan etkisinin klinik olarak incelenmesidir. Çalışmaya Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Bölümü’ne tedavi için başvuran, tedavi planı gereği üst sağ-sol 1. Premolar diş çekimi yapılan 31 hasta dahil edilmiştir. Takiben piezoelektrik aleti ile lokal anestezi altında sağ kanin dişin meziobukkal ve distobukkal alveol kemik yüzeylerine transmukozal olarak yaklaşık 3 mm derinliğinde kortikal kesiler yapılmıştır. 150 gram distalizasyon kuvveti Ni-Ti kapalı yaylar aracılığı ile mini-vidalardan direk ankraj alınarak uygulanmıştır. 10 haftalık gözlem sonrasında kanin distalizasyon ve distopalatinal rotasyon miktarları değerlendirilmiştir. Sonuç olarak distalizasyon miktarı piezo-insizyon yapılan sağ kanin dişlerinde ortalama 3.11 ± 0.84 mm sol tarafta ise 2.11 ±0.69 mm ölçülmüş ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı (p<0.001) bulunmuştur. Distopalatinal rotasyon miktarı ise piezo-insizyon yapılan dişlerde ortalama 8,94˚±4,11 iken kontrol grubunda 7,16˚±4,47 olarak ölçülmüş ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Anahtar Sözcükler: Distalizasyon, Diş hareketi, Kortikotomi, Piezoelektrik, Rotasyon

Evaluation Of The Effect Of Piezocision In Orthodontic Canine Distalization Rate Previously, articles related with surgical interventions for accelerated tooth movement had been published. In classical methods, corticotomy is performed with burs after reflecting mucoperiostal flap. The aim of this present study was to evaluate if a minimally invasive procedure, piezocision, would be an effective technique to accelerate orthodontic tooth movement during maxillary canine distalization. The sample consisted of 31 patients exhibiting Class I, Class II, Class III malocclusions with proclined incisors requiring the extraction of the maxillary 1st premolars, with subsequent retraction of the maxillary canines. Piezocisions were performed on mesiobuccal and distobuccal sides of the right maxillary canine and the left side canine served as the control. By using miniscrews as anchorage, canine distalization was performed via closed-coil springs applying 150 g of force per side. Rate of tooth movement, and amount of tooth rotation during distalization were measured over a 10-week follow-up period. The rate of canine distalization 3.11 ±0.84 mm was significantly higher on the piezocision side than the control side 2.11 ± 0.69 mm during 10 weeks of distalization and this difference found to be statistically significant (p<0.001). Distopalatinal rotation degree was measured as 8,94˚±4,11 in piezocision side while it was 7,16˚±4,47 in control side and this difference was found to be statistically insignificant (p>0.05). Key Words: Distalization, Tooth Movement, Corticotomy, Piezoelectricity, Rotation