Futbolda farklı metotlarla uygulanan küçük alan oyunlarının teknik performansa, iç ve dış yüklere etkisi

Abstract

Amaç: Bu araştırmanın amacı; futbolda 4v4 küçük alan oyunlarının kombine, aralıklı ve devamlı metotlar ile uygulandığında iç ve dış yük yanıtlarıyla birlikte teknik performansı ne şekilde etkilediğini ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza, 14 futbolcu (yaş: 17,57±0,51; boy: 174,71±5,19 cm, vücut ağırlığı: 68,46 ±5,15kg) katılmıştır. Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi ile maksimum kalp atım sayısına ulaşılmış ve gruplar oluşturulmuştur. Her oyuncunun bireyselleştirilmiş maksimal aerobik sürat (MAS) değerinin belirlenmesi için 30-15 aralıklı fitness testi yapılmıştır. Testlerin ardından 6 hafta boyunca, haftada 3 farklı küçük alan oyun metodu uygulanarak toplamda 18 antrenman gerçekleştirilmiştir. Her antrenmanda, sporcuların iç yük ve dış yük değerleri kaydedilmiştir. Teknik parametrelerin analizi için de antrenmanlar video kaydına alınıp, veriler not edilmiştir. Bulgular ve Sonuçlar: TKEM, farklı hızlarda KEM ve YS açısından metotlar arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p < 0,05). Ancak HS yönünden metotlar arasında anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir (p > 0,05). Ort.KAS, Ort.KAS (%), AZD ve teknik parametreler yönünden metotlar arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p < 0,05). Sonuç olarak; TKEM ve farklı hızlarda KEM’nin yüksek olması amaçlandığında kombine metot uygulanabilir. YS ve teknik parametlerin çalışılması amaçlandığında ise aralıklı metot uygulanabilir.

Goal: The purpose of this research: 4v4 SSG in football to reveal how it affects technical performance together with internal and external load responses when applied with combined, interval and continuous methods. Materials and Methods: 14 football players (age: 17.57±0.51; height: 174.71±5.19 cm, body weight: 68.46 ±5.15 kg) participated in our study. Maximum heart rate was reached and groups were formed with the Yo-Yo intermittent recovery level 1 test. The individualized maximum aerobic speed (MAS) of each player was determined with the 30-15 interval fitness test. After the tests, a total of 18 training sessions were performed by applying 3 different SSG methods per week for 6 weeks. In all trainings, the internal and external load values of the athletes were recorded. For the analysis of technical parameters, trainings were video recorded and the data were noted. Findings and Results: There was a significant difference was found between the methods in terms of TD, DC at different speeds and Dec. (p < 0,05). However there was a significant difference was not found between the methods in terms of Acc. (p > 0,05). A significant difference was found between the methods in terms of Avg. HR, Avg. HR (%), RPE and technical parameters (p < 0,05). As a result; when TD and DC at different speeds are aimed to be high, combined method can be applied. Interval method can be applied when it is aimed to train Dec. and technical parameters.