İmplante edilebilir kardiyoverter defibrilatör hastalarında verilen eğitim, telefonla izlemin öz etkililik ve şok anksiyetesine etkisi

Abstract

ÖZETAmaç: İmplante edilebilir kardiyoverter defibrilatör implantasyonu hastalarında verilen eğitim, telefonla izlemin öz etkililik ve şok anksiyetesine etkisinin incelenmesidir.Gereç ve Yöntem: Mart 2016- Mart 2017 tarihleri arasında İstanbul ilindeki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Kliniğinde 65 hasta rastgele yöntemle girişim (n=33) ve kontrol (n=32) gruplarına ayrıldı. Girişim grubuna ICD ile ilgili birebir eğitim yapılarak hazırlanmış eğitim kitapçığı verildi. Üç ay boyunca iki haftada bir, daha sonra ayda bir telefonla izlem yapıldı. Kontrol grubuna girişim uygulanmadı. Her iki gruba üçüncü ve altıncı aylardaki kontrollerinde ICD İmplantasyonundan Sonra Öz Etkililik ve Sonuç Beklentileri Ölçekleri, Florida Şok Anksiyete Ölçeği uygulandı. Bulgular: Girişim ve kontrol grubu hastaların 3. ay (p=,32) öz etkililik puan ortalamaları arasında fark yoktur. Altıncı ay öz etkililik puanları girişim grubunda, kontrol grubuna göre yüksek bulundu (p=,03). Her iki grubun 6. ay öz etkililik puan ortalamaları 3. ay puan ortalamalarından yüksektir (p<,01). Gruplara göre 3. ay (p=,93) ve 6. ay (p=,53) sonuç beklentileri puanları arasında fark yoktur. Her iki grubun 6. ay sonuç beklentileri puan ortalamaları 3. ay puan ortalamalarından yüksektir (p<,01). Gruplara göre 3.ay (p=,58) ve 6.ay (p=,64) şok anksiyete puanları arasında fark bulunmadı. Her iki grubun 6. ay şok anksiyetesi puan ortalamaları 3. ay puan ortalamalarından düşüktür (p<,01). Şok anksiyetesi arttıkça öz etkililik ve sonuç beklentisinin azaldığı bulundu. Sonuç: Girişimin öz etkililik ve sonuç beklentilerini artırdığı, şok anksiyetesine etkisi olmadığı görüldü.

ABSTRACTObjective: The objective of the study is to examine the effect of training and follow-up with phone calls on the self-efficacy and shock anxiety in patients with implantable cardioverter defibrillator implantation.Material and Method: 65 patients were selected from cardiology clinics of Training and Research Hospital in Istanbul between March 2016 and March 2017, and divided into intervention (n=33) and control (n=32) groups by a random selection. A training manual was given to the intervention group, which was prepared by one-to-one training on ICD. Follow-up was performed by phone calls for every other week, then once a month, for three months. The control group was not received intervention. Both groups were applied Self-Efficacy and Outcome Expectation Scales After ICD Implantation, as well as Florida Shock Anxiety Scale during their third and sixth check procedures. Results: There is no difference between the self-efficacy score averages of the patients in the intervention and control group in month 3rd (p=,32). Self-efficacy scores of month 6th in the intervention group are found higher than the control group (p=,03). Self-efficacy score averages of both groups in month 6th are higher than that of month 3rd (p<,01). There is no difference between the outcome expectation scores by the groups in month 3rd (p=,93) and 6th (p=,53). The outcome expectation score averages of both groups in month 6th are higher than the score averages in month 3rd (p<,01). There is not found any difference between the shock anxiety scores by the groups in month 3rd (p=,58) and 6th (p=,64). Shock anxiety score averages of both groups in month 6th are lower than the score averages in month 3rd (p<,01). It has been found that the self-efficacy and outcome expectation are decreased as the shock anxiety is increased. Conclusion: It has been observed that the intervention increases the self-efficacy and outcome expectations, whereas it has no effect on the shock anxiety.