Publication: Sertleşme süresi farklı hızlandırıcılar ile kısaltılan mineral trioksit agregatın daimi diş pulpa kaynaklı kök hücreler üzerindeki sitotoksisitesinin ve rejeneratif kapasitesinin incelenmesi
Abstract
Sertleşme Süresi Farklı Hızlandırıcılar ile Kısaltılan Mineral Trioksit Agregatın Daimi Diş Pulpa Kaynaklı Kök Hücreler Üzerindeki Sitotoksisitesinin ve Rejeneratif Kapasitesinin İncelenmesi
Amaç: Farklı hızlandırıcılar (%10 kalsiyum klorid (CaCl2), %5 CaCl2, K-Y Jelly, disodyum hidrojen fosfat (Na2HPO4)) ile sertleşme süresi kısaltılan Beyaz ProRoot MTA’nın (Dentsply Tulsa Dental, Johnson City, TN) daimi diş pulpa kök hücreler üzerindeki sitotoksik ve osteo/ odontojenik farklılaşma kapasitelerinin karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Sertleşme süresi Vicat iğnesi ile ölçülen MTA’nın sitotoksisitesi 1. 3. ve 7. günlerde MTS testi ile incelenmiştir. Rejeneratif kapasitesinin incelenmesi amacıyla Gerçek Zamanlı Polimeraz Zincir Reaksiyonu (GZ-PZR) ile Kollajen Tip 1 ve Dentin Sialofosfoprotein (DSPP), Alkalen Fosfataz (ALP) analizi, Von Kossa görüntülemesi yapılmıştır. SPSS 18.0 kullanılarak Mann–Whitney ve Kruskal Wallis testi ile istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: %10 CaCl2 ile hazırlanan MTA en kısa sertleşme süresi göstermiştir (p<0.05). %10 CaCl2, %5 CaCl2, Na2HPO4 ve distile su ile hazırlanan MTA örneklerinde hücre sayısı artış göstermiştir (p<0.05). MTS sonuçlarına göre en az hücre, K-Y Jelly ile hazırlanan MTA da görülmüştür(p<0.05). GZ-PZR ve ALP aktivitesi ile belirlenen farklılaşma kapasitesi, %5 CaCl2 ve Na2HPO4 ile hazırlanan MTA distile su ile hazırlanan MTA’ya göre daha üstün bulunmuştur (p<0.05). Sonuçlar: Farklı hızlandırıcılar ile sertleşme süresi kısaltılan MTA’nın biyouyumluluğunun ve osteo/ odontojenik farklılaşma kapasitesinin incelendiği bu ilk çalışmada %5 CaCl2 ve Na2HPO4’in alternatif olabileceği gösterilmiştir. Uzun takip süreli klinik çalışmalarla da bu sonuçlar desteklenmelidir. MTA, hızlandırıcı, sertleşme süresi, biyouyumluluk, odontojenik farklılaşma The Evaluation of Biocompability and Odontogenic Differentiation of Accelerated Mineral Trioxide Aggregate on Stem Cells from Human Dental Pulp SUMMARY Aim: To compare the effect of white ProRoot MTA (Dentsply Tulsa Dental, Johnson City, TN), setting time of which has been reduced by adding certain types of accelerants including 10% calcium chloride (CaCl2), 5% CaCl2, K-Y Jelly, disodium hydrogen phosphate (Na2HPO4), on human dental pulp stem cells in terms of cytotoxicity and odontogenic differentiation. Material-methods: Setting time of MTA samples has been determined with a Vicat apparatus. On the 1st, 3rd and 7th day, the cytotoxicity of MTA samples was analyzed with MTS assay. To compare the regenerative effect of MTA samples Type I Collagen and Dentin sialophosphoprotein (DSPP) analysis with RealTime-PCR, Von Kossa and Alkaline phosphatase (ALP) tests were performed. The results were statistically evaluated by SPSS 18.0 using Mann–Whitney test and Kruskal Wallis test. Results: MTAmixed with 10% CaCl2 showed the lowest setting time (p<0.05). According to MTS results, MTA mixed with K-Y Jelly demonstrated the lowest cell viability (p<0.05). The cell viability of MTA mixed with distilled water, 5% CaCl2, 10% CaCl2 and Na2HPO4 increased significantly through time (p<0.05). According to RealTime-PCR results and ALP activity, MTA mixed with 5% CaCl2 and Na2HPO4 was superior to that of pure MTA (p<0.05). Conclusions: This study investigates the biocompatibility and odontogenic differentiation capability of MTA which is accelerated using different types of acceleartors. %5 CaCl2 ve Na2HPO4 are considered to be alternatives to those accelerators used in MTA. However, long-term follow-up clinical studies are also required for clinical use. Key Words: MTA, accelerator, setting time, biocompability, odontogenic differentiation
Amaç: Farklı hızlandırıcılar (%10 kalsiyum klorid (CaCl2), %5 CaCl2, K-Y Jelly, disodyum hidrojen fosfat (Na2HPO4)) ile sertleşme süresi kısaltılan Beyaz ProRoot MTA’nın (Dentsply Tulsa Dental, Johnson City, TN) daimi diş pulpa kök hücreler üzerindeki sitotoksik ve osteo/ odontojenik farklılaşma kapasitelerinin karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Sertleşme süresi Vicat iğnesi ile ölçülen MTA’nın sitotoksisitesi 1. 3. ve 7. günlerde MTS testi ile incelenmiştir. Rejeneratif kapasitesinin incelenmesi amacıyla Gerçek Zamanlı Polimeraz Zincir Reaksiyonu (GZ-PZR) ile Kollajen Tip 1 ve Dentin Sialofosfoprotein (DSPP), Alkalen Fosfataz (ALP) analizi, Von Kossa görüntülemesi yapılmıştır. SPSS 18.0 kullanılarak Mann–Whitney ve Kruskal Wallis testi ile istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: %10 CaCl2 ile hazırlanan MTA en kısa sertleşme süresi göstermiştir (p<0.05). %10 CaCl2, %5 CaCl2, Na2HPO4 ve distile su ile hazırlanan MTA örneklerinde hücre sayısı artış göstermiştir (p<0.05). MTS sonuçlarına göre en az hücre, K-Y Jelly ile hazırlanan MTA da görülmüştür(p<0.05). GZ-PZR ve ALP aktivitesi ile belirlenen farklılaşma kapasitesi, %5 CaCl2 ve Na2HPO4 ile hazırlanan MTA distile su ile hazırlanan MTA’ya göre daha üstün bulunmuştur (p<0.05). Sonuçlar: Farklı hızlandırıcılar ile sertleşme süresi kısaltılan MTA’nın biyouyumluluğunun ve osteo/ odontojenik farklılaşma kapasitesinin incelendiği bu ilk çalışmada %5 CaCl2 ve Na2HPO4’in alternatif olabileceği gösterilmiştir. Uzun takip süreli klinik çalışmalarla da bu sonuçlar desteklenmelidir. MTA, hızlandırıcı, sertleşme süresi, biyouyumluluk, odontojenik farklılaşma The Evaluation of Biocompability and Odontogenic Differentiation of Accelerated Mineral Trioxide Aggregate on Stem Cells from Human Dental Pulp SUMMARY Aim: To compare the effect of white ProRoot MTA (Dentsply Tulsa Dental, Johnson City, TN), setting time of which has been reduced by adding certain types of accelerants including 10% calcium chloride (CaCl2), 5% CaCl2, K-Y Jelly, disodium hydrogen phosphate (Na2HPO4), on human dental pulp stem cells in terms of cytotoxicity and odontogenic differentiation. Material-methods: Setting time of MTA samples has been determined with a Vicat apparatus. On the 1st, 3rd and 7th day, the cytotoxicity of MTA samples was analyzed with MTS assay. To compare the regenerative effect of MTA samples Type I Collagen and Dentin sialophosphoprotein (DSPP) analysis with RealTime-PCR, Von Kossa and Alkaline phosphatase (ALP) tests were performed. The results were statistically evaluated by SPSS 18.0 using Mann–Whitney test and Kruskal Wallis test. Results: MTAmixed with 10% CaCl2 showed the lowest setting time (p<0.05). According to MTS results, MTA mixed with K-Y Jelly demonstrated the lowest cell viability (p<0.05). The cell viability of MTA mixed with distilled water, 5% CaCl2, 10% CaCl2 and Na2HPO4 increased significantly through time (p<0.05). According to RealTime-PCR results and ALP activity, MTA mixed with 5% CaCl2 and Na2HPO4 was superior to that of pure MTA (p<0.05). Conclusions: This study investigates the biocompatibility and odontogenic differentiation capability of MTA which is accelerated using different types of acceleartors. %5 CaCl2 ve Na2HPO4 are considered to be alternatives to those accelerators used in MTA. However, long-term follow-up clinical studies are also required for clinical use. Key Words: MTA, accelerator, setting time, biocompability, odontogenic differentiation