Ali B. Süleyman Es-Silifkevî’nin “vuslatü’s-sâlikîn” adlı eseri (inceleme ve metin)

Abstract

Vuslatü’s-Sâlikîn, XVIII. yüzyılda, Nâsıreddîn Ali bin Süleyman es-Silifkevî tarafından kaleme alınmıştır. Müellifimiz, Müceddidîliğin Anadolu’daki ilk dönem temsilcilerindendir. Eseri de, Türkçe yazılan ilk Nakşbendî-Müceddidî âdâb kitablarından birisidir. Bu eser, tekke âdâbı konularını maddeler halinde açıklamaktadır. Fakat ayrıntılı olarak üzerinde durduğu, şeyh-mürîd münasebetleri ve mürîdin hangi şartları taşıması gerektiği konularıdır. Eserin sonunda Nakşbendî-Müceddidî silsilesi yer alır. Çalışmamızda eserin içeriği ve müellifinin hayatından bahsedilmiştir. Ayrıca âdâbın, tasavvufî düşünce ve uygulamadaki önemi üzerinden durulmuştur. Tasavvuf tarihi literatüründe müstakil olarak kaleme alınan âdâb kitablarının listesi verilmiştir. En sonda ise eserin transkripsiyonuna yer verilmiştir. Tasavvuf; Âdâb; Müceddidiyye.

Vuslat al-Sâlikîn was written by Nasır al-Din bin Sulayman al-Silifkevi in XVIIth century. The Author was one of the represantative person of Mujaddidi-Naqshbandi in Anatolia and his book also was one of the first study about Mujaddidi-Naqshbandi sufi rules for the novices (adab). This book itimizes rules of the sufi lodges, particularly master-disciple relationships. The end of the book has a Mucaddidi-Naqshbandi spiritual sufi chain. In this dissertation I investigated on the content of the book and the life of the author. Furthermore, I studied on adab in sufi thought and practices. I listed up adab books which is written throughout the history of sufi literature. At the end of the dissertation I transliterated the original text of Vuslat al-Sâlikîn as an appendix. Key Words: Sufism, Sufi Rules, Mujaddidiyya