Kur’an-ı Kerim’e göre cahiliye çağı insanı

Abstract

Kur’ân-ı Kerîm’e Göre Câhiliye Çağı İnsanı Kur’ân-ı Kerîm nâzil olmadan önce Arap toplumunda İslâma aykırı bir inanç sistemi bulunmaktaydı. Bu doğrultuda oluşturulmuş olan dîni ve sosyal hayat da İslam dinine ters unsurlar ihtiva etmekteydi. Kur’ân-ı Kerîm getirmiş olduğu emir ve yasaklarla bunları bildirmektedir. Kur’ân-ı Kerîm’e bakıldığı zaman Câhiliye Çağı’ndaki insanların Allah’ı yaratıcı olarak kabul etmelerine rağmen O’na yaklaşmak gayesiyle melekleri ve putları onun ortağı olarak kabul ettikleri görülmektedir. Ayrıca kendilerine bir peygamber gelmesini istemelerine rağmen kendilerine peygamber olarak gelen kişiyi mal ve evladının çok olmaması sebebiyle peygamber olarak kabul etmemişler, tebliğ ettiği kitabı da reddetmişlerdir. O dönemin sosyal hayatında kadınların değeri yok denecek kadar azdı. Gerek evlenirken ve gerek de boşanırken erkek egemenliğinin hakim olduğu görülmektedir. Çok erkek çocuğa sahip olma üstünlük vesilesi olduğu için evlat edinme sistemi uygulanırdı. Atalarına son derece saygı duyduklarından onların yolundan ayrılan ve onları kötüleyen Müslümanlarla alay ederler hatta onlara eziyet dahi ederlerdi. Ayrıca doğum sayıları dikkate alınarak bazı hayvanlar serbest bırakılarak hiçbir şekilde onlardan faydalanılmazdı. The Characteristics of the Pre-Islamic Society according to the Holy Koran Prior to the arrival and enforcement of the Holy Koran, the Arabic society was led by a system of faith controversial to Islam. Thus, both, the religious and social life were also containing aspects contradicting the Islamic belief. The Holy Koran is pointing out at these aspects by the orders and prohibitions it introduces. When we review Koran, we observe that in spite of their recognition of Allah as the creator, yet, the members of the Pre-Islamic society were deifying angels and idols as Allah’s associates. Furthermore, although they were wishing for a prophet, they were in denial of both, the messenger sent for them and the holy book conveyed, claiming that this prophet would not qualify due to the lack of prosperity and descent. The social life in that era allowed little to no status for women. The masculine dominance was evident in both, the process of matrimony and divorce. Adopting children was a quite common practice since the amount of male descents was considered a status of superiority. Muslims were subject to derogation and even torture since they were believed to betray their ancestors. Also, they used to set free some livestock and avoid benefiting from them considering their amount of birth.