Publication: Küleynî’nin El-Kâfî adlı eserine yöneltilen tenkitler
Abstract
Şîa hadis tarihinde Küleynî tarafından yazılan el-Kâfî, İslam’ın farklı bir düşünce anlayışının temel kaynaklarından olması sebebiyle önem arz etmektedir. Erken dönem kaynaklarından birisi olan el-Kâfî aynı zamanda Şiî düşüncesinin oluşum süreci açısından da değerli bir çalışmadır. Bu tezde Şiî âlim Küleynî’nin (ö.329/ 941) ve günümüze ulaşan tek eseri olan el-Kâfî’nin tanıtımı yapılıp Şîa içerisinde bu esere yöneltilen tenkitler incelenmiştir. Bu tenkitler hadisin temel iki yapısını oluşturan isnad ve metin merkezinde ele alınmıştır. Yapılan tenkitler, farklı zaman dilimlerinde Şîa mezhebinin kendi iç dinamikleri çerçevesinde şekillenmiş, Şiî-Sünnî iletişiminin sonucu elde edilen bilgilere göre tenkid faaliyetinde farklılıklar meydana gelmiştir. Özellikle son asırda tenkit anlamında yoğun bir çalışma yapıldığı görülse de Şîa mezhebinin delillerini içermesi anlamında önemli bir yer tutan el-Kâfî’nin tenkidinin tam olarak yapılamadığı tespit edilmiştir.
Due to its status as one of the fundamental sources of a distinct ideological perspective within Islam, al-Kâfî, authored by Kulaynî in the Shia hadith tradition, holds significant importance. As one of the early sources, al-Kâfî is also a valuable work in terms of the formation process of Shiî thought. This thesis introduces the Shia scholar Kulaynî (329/ 941) and his only surviving work, al-Kâfî, and examines the criticisms directed towards this work within the Shia context. These critiques are discussed in the center of the isnâd and the matn, which constitute the two basic structures of the hadith. The criticisms were shaped within the framework of the internal dynamics of the Shia sect in different time periods, and differences in the criticism activity occurred according to the information obtained as a result of Shiî-Sunnî communication. Although it is seen that an intensive work has been done in terms of criticism, especially in the last century, it has been determined that the criticism of al-Kâfî, which has an important place in the sect in terms of evidence, has not been done completely.
Due to its status as one of the fundamental sources of a distinct ideological perspective within Islam, al-Kâfî, authored by Kulaynî in the Shia hadith tradition, holds significant importance. As one of the early sources, al-Kâfî is also a valuable work in terms of the formation process of Shiî thought. This thesis introduces the Shia scholar Kulaynî (329/ 941) and his only surviving work, al-Kâfî, and examines the criticisms directed towards this work within the Shia context. These critiques are discussed in the center of the isnâd and the matn, which constitute the two basic structures of the hadith. The criticisms were shaped within the framework of the internal dynamics of the Shia sect in different time periods, and differences in the criticism activity occurred according to the information obtained as a result of Shiî-Sunnî communication. Although it is seen that an intensive work has been done in terms of criticism, especially in the last century, it has been determined that the criticism of al-Kâfî, which has an important place in the sect in terms of evidence, has not been done completely.