The relationship between family friendly policies and work family conflict with special reference to the moderating effects of depressive symptoms and occupational self efficacy

Abstract

atışması ÖZET AİLE DOSTU POLİTİKALARIN İŞ VE AİLE ÇATIŞMASINA OLAN ETKİSİ İLE DEPRESİF SEMPTOMLARIN VE MESLEKİ ÖZ-YETERLİĞİN BU İLİŞKİYE OLAN MODERATÖR ETKİSİ Bu araştırmada, aile dostu politikaların aile ve iş yaşamı çatışmasına olan etkileri araştırılmıştır. Depresif semptomlar ve mesleki

yeterlik şartlı değişken olarak alınmıştır. Veriler çeşitli bankaların 191 çalışanından toplanmıştır. Aile dostu politikaların, iş aile çatışması üzerindeki katkısını ölçmek için linear regresyon analizi, şartlı değişkenlerin bu ilişki üzerindeki katkısını ölçmek içinse hiyerarşik regresyon kullanılmıştır. Bulgular, aile dostu politikaların iş ve aile yaşamı çatışması arasında kısmi katkısı olduğunu göstermektedir. Çalışmada, depresif semptomların ve mesleki öz-yeterliliğin aile dostu politikalar ile iş aile çatışması arasındaki ilişki üzerinde şartlı değişken rolü oynamadığı ortaya çıkmıştır. Work family conflict ABSTRACT THE RELATIONSHIP BETWEEN FAMILY FRIENDLY POLICIES AND WORK FAMILY CONFLICT WITH SPECIAL REFERENCE TO THE MODERATING EFFECTS OF DEPRESSIVE SYMPTOMS AND OCCUPATIONAL SELF EFFICACY This present study aimed at investigating the contribution of family friendly policies on work family conflict. Depressive symptoms and occupational self efficacy were examined as moderators. Data were collected from 191 banking sector employees. Linear regression was used to find out the contribution of family friendly policies on work family conflict. The effects of moderators are tested by using hierarchical regression analysis. Findings showed that the negative contribution of family friendly policies on the work family conflict is partially supported. The results also showed that the depressive symptoms and occupational self efficacy did not moderate the contribution of family friendly policies on work family conflict.