Publication: Çalışanın liderinden memnun olması: liderin güç tarzının ve çatışmayı yönetme tarzının etkileri
Abstract
İşletmeler bugünün iş piyasasında ayakta kalmanın ötesinde kendilerine sağlam bir yer edinmek istiyorlarsa, eldeki kaynaklarını en iyi şekilde kullanmak durumundadırlar. Bu kaynaklar arasında en değişkeni, en çok dikkati gerektiren ve şüphesiz en önemlisi insangücüdür. İnsangücünden ne derece etkin yararlanıldığı ya da çalışanların kendilerini işlerine ne derece verdikleri, işletmelerin hedeflerine ulaşabilmesinin önemli bir belirleyicisidir. Etkin liderliğin çalışanların işletmeye olan katkısını artırdığı ve ancak gücün doğru kullanımıyla mümkün olduğu günümüzde açıkça bilinmektedir. Çünkü liderin güç tarzı, çalışanlarla ilgili birçok sonucu etkilemektedir. Bu çalışmada, çalışanların yöneticilerinden duydukları memnuniyet değişkeni açıklanmaya çalışılmıştır çünkü bu değişkenin düzeyinin yüksek ya da düşük oluşu, getirdiği sonuçlar açısından önem taşımaktadır. Akıllıca davranan işletmeler, yöneticisinden memnun olmaması nedeniyle nitelikli bir çalışanın işi bırakmasının maliyetini görebilmektedir. Bu doğrultuda, yöneticinin güç tarzının, çalışanın ondan duyduğu memnuniyeti açıklama derecesine bakılmıştır. Bu araştırmanın ana amacı ise, oluşturulan modeldeki ilişkileri ortaya koymaktır: Bağımsız değişken olan yöneticinin güç tarzının, çatışmayı yönetme tarzı yoluyla çalışanların yöneticilerinden duydukları memnuniyeti açıkladığı düşünülmüştür. Ayrıca iki tarafın çatışmayı yönetme tarzları arasındaki benzerlik ya da farkın, çalışanların yöneticilerinden duydukları memnuniyeti açıklamadaki katkı payı araştırılmıştır. Araştırmanın yapıldığı hastanelerde, çalışanların ödüllendirme gücünü kullanan şeflerinden duydukları memnuniyet düzeyinin daha yüksek olduğu sonucu elde edilmiştir. Ancak, şefin çatışmayı yönetme tarzının modelde öngörüldüğü şekilde ara değişken işlevinde olmadığı bulunmuştur. Çalışanla şefinin çatışmayı yönetme tarzları arasındaki farkın çalışanın şefinden duyduğu memnuniyeti önemli ölçüde açıkladığı da elde edilen bir diğer önemli sonuçtur. Araştırmada bunların yanısıra yöneticinin ve çalışanın cinsiyeti, çalışanın yaşı, medeni durumu, pozisyonu, branşı, toplam çalışma süresi, bulunduğu hastanede çalışma süresi ve şimdiki yöneticisiyle beraber çalıştığı süre gibi demografik değişkenlerin yöneticiden duyulan memnuniyete nasıl bir etki yaptığına da bakılmıştır. Bunlardan sadece çalışanın branşı ile şefin cinsiyetinin, doktorların şeflerinden memnun olmalarında farklılaştırma etkisi olduğu bulunmuştur.
Living in an ambigious, competitive world, organizations have to use their resources as effective as possible if they want to survive. The human resource is undoubtedly the most changeble, needing most attention and the most important one among these sources. So anything that will progress the use of this source must be provided in the company. It is accepted that an effective leadership can affect the employee contribution to the organization and effective leadership is only possible by the wise use of power. This is because the power style of the leader affects organizational outcomes. Here, the satisfaction of the employees with their supervisor is the point of interest. So, in this research, first of all, the explanatory power of the power style of the supervisor on employee's satisfaction with their supervisor is investigated. Employees having a high level of satisfaction with their supervisor brings favorable outcomes for both the employee, the supervisor and the organization. And it costs much to the organization that a qualified employee with a low level of satisfaction with his leader may quit. The main purpose of the study is to find out the relationships between the variables in the research model. The leader's power type is thought to explain the employee's satisfaction with the supervisor with the conflict management style of the leader as the intervening variable. There is also a moderator in the model. The similarity or difference between the conflict management styles of the leader and the employee is thought to moderate the relationship between the conflict management style of the leader and his employee's satisfaction with the leader. Also the affects of the demographic variables are examined in the study. The hypothesis that the power type of the superior explains the difference in the subordinates' level of satisfaction with the supervisor is supported. Doctors are found to be more pleased with their chiefs who use reward power. The results of the study also showed that, the difference between the conflict management types of the doctors and their superior explains doctors' satisfaction with their superiors. An increase in the difference between the collaboration styles and the forcing styles of the doctor and his chief means less satisfaction with the supervisor. However, it is found that the conflict management style of the chief doctor is not an intervening variable in the model. Doctors are found to be more pleased to have women superiors and the gynegologists are less satisfied with their superiors than the pediatricians.
Living in an ambigious, competitive world, organizations have to use their resources as effective as possible if they want to survive. The human resource is undoubtedly the most changeble, needing most attention and the most important one among these sources. So anything that will progress the use of this source must be provided in the company. It is accepted that an effective leadership can affect the employee contribution to the organization and effective leadership is only possible by the wise use of power. This is because the power style of the leader affects organizational outcomes. Here, the satisfaction of the employees with their supervisor is the point of interest. So, in this research, first of all, the explanatory power of the power style of the supervisor on employee's satisfaction with their supervisor is investigated. Employees having a high level of satisfaction with their supervisor brings favorable outcomes for both the employee, the supervisor and the organization. And it costs much to the organization that a qualified employee with a low level of satisfaction with his leader may quit. The main purpose of the study is to find out the relationships between the variables in the research model. The leader's power type is thought to explain the employee's satisfaction with the supervisor with the conflict management style of the leader as the intervening variable. There is also a moderator in the model. The similarity or difference between the conflict management styles of the leader and the employee is thought to moderate the relationship between the conflict management style of the leader and his employee's satisfaction with the leader. Also the affects of the demographic variables are examined in the study. The hypothesis that the power type of the superior explains the difference in the subordinates' level of satisfaction with the supervisor is supported. Doctors are found to be more pleased with their chiefs who use reward power. The results of the study also showed that, the difference between the conflict management types of the doctors and their superior explains doctors' satisfaction with their superiors. An increase in the difference between the collaboration styles and the forcing styles of the doctor and his chief means less satisfaction with the supervisor. However, it is found that the conflict management style of the chief doctor is not an intervening variable in the model. Doctors are found to be more pleased to have women superiors and the gynegologists are less satisfied with their superiors than the pediatricians.