Halkla ilişkiler bağlamında paydaş ilişkisi: Aristoteles'in retorik üçgeni perspektifiyle STK örneği üzerine bir araştırma

Abstract

Halkla ilişkiler faaliyetleri açısından paydaşlık ilişkileri, günden güne önem kazanmaktadır. Günümüzde kurumlar, varlıklarını sürdürmek ve faaliyetlerini gerçekleştirmek için paydaşlara ihtiyaç duymaktadır. Paydaşlar karşılıklı istek ve beklentilerini maksimize edebilmek için birtakım yöntemler kullanmaktadır. Çalışmada, Aristoteles’in “Retorik Üçgeni” perspektifiyle STK’nın paydaşlık ilişkilerinde retorik unsurlarının rol oynayıp oynamadığını incelemek ve aynı perspektifle STK’nın paydaşlarının STK ile iş birliğinde retorik unsurlarının rol oynayıp oynamadığını ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma için seçilen STK’nın söylemleri ve paydaşlık ilişkisi için gerçekleştirdikleri faaliyetlerin paydaşların tercihlerinde rol oynayıp oynamadığını analiz etmek amacıyla Aristoteles’in Retorik Üçgenindeki “Ethos (Kaynak), Pathos (Duygu), Logos (Mantık)’’ bağlamında ortaya koyulmuştur. Araştırmada, bu amaçla, nitel araştırma deseni kullanılmış olup, görüşme veri toplama yöntemi ve doküman incelemesi ile elde edilen verilere içerik analizi uygulanmıştır. Araştırma için seçilen STK’nın raporları incelenmiş, STK ve paydaşlarıyla derinlemesine mülakat gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden ve raporlardan elde edilen veriler, MAXQDA kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulguları analizi sonucunda görüşmelerden elde edilen verilerden ortak temalar oluşturulmuştur. Elde edilen tüm veriler sonucunda, Aristoteles’in “Retorik Üçgeni’’ndeki unsurların kullanımının ve bu unsurların paydaş tercihindeki önemi ortaya koyulmuştur. Bu perspektif doğrultusunda, Aristoteles’in Retorik Üçgenindeki “Ethos (Kaynak), Pathos (Duygu), Logos (Mantık)’’ unsurlarının STK’nın paydaşlık ilişkilerinde rol oynadığı, STK’nın sırasıyla ethos, pathos ve logos unsurları üzerine yoğunlaştığı, paydaşların tercihinde ise sırasıyla ethos, logos ve pathos unsurlarının rol oynadığı sonucuna ulaşılmıştır.

In terms of public relations activities, stakeholder relations are gaining importance day by day. Today, organizations need stakeholders to sustain their existence and carry out their activities. Stakeholders use a number of methods to maximize their mutual desires and expectations. The study aims to examine whether rhetorical elements play a role in NGO's stakeholder relations with the perspective of Aristotle's “Rhetorical Triangle” and to reveal whether rhetorical elements play a role in the cooperation of NGO's stakeholders with NGO with the same perspective. In order to analyze whether the discourses of the NGOs selected for the research and the activities they carry out for the stakeholder relationship play a role in the preferences of the stakeholders, it was put forward in the context of “Ethos (Source), Pathos (Emotion), Logos (Logic)” in Aristotle's Rhetorical Triangle. For this purpose, qualitative research design was used and content analysis was applied to the data obtained through interview data collection method and document analysis. The reports of the NGO selected for the research were analyzed and in-depth interviews were conducted with the NGO and its stakeholders. The data obtained from the interviews and reports were analyzed using MAXQDA software. As a result of the analysis of the research findings, common themes were formed from the data obtained from the interviews. As a result of all the data obtained, the use of the elements in Aristotle's “Rhetorical Triangle” and the importance of these elements in stakeholder preference were revealed. In line with this perspective, it has been concluded that the elements of Aristotle's Rhetorical Triangle “Ethos (Source), Pathos (Emotion), Logos (Logic)” play a role in NGO's stakeholder relations, that NGOs focus on ethos, pathos and logos elements respectively, and that ethos, logos and pathos elements play a role in stakeholders' preferences respectively.