Cumhuriyet dönemi siyasi kültüründe üç çizgi üç yazar (Y. Kadri Karaosmanoğlu, Kemal Tahir, Tarık Buğra)

Abstract

Y. Kadri Karaosmanoğlu, Kemal Tahir ve Tarık Buğra, Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önemli yazarlarındandır. Üç yazarın da eserlerinde ağırlıklı olarak görülen “tarihi bir roman” gerçeği, siyasi bir tavır alışı ve siyasi bir söz söyleme durumunu ortaya koymaktadır. İlgili kişiler eserleriyle bir siyasi çizgi ortaya koymuşlardır. Karaosmanoğlu, Atatürkçü düşüncenin ses bayraklarından biridir. Karaosmanoğlu’nun yanında milli sol paradigma içinde bulunan Tahir ve milliyetçi–muhafazakar paradigma içinde değerlendirilen Buğra’nın muhtelif eserleri incelenmiştir. Bu tez tarih ve edebiyat disiplinleri arası bir çalışma olmanın yanında farklı bakış açılarını aynı platformda buluşturmak ve değerlendirmek gibi bir özelliği de içermektedir. Tezle ulaştığımız kanaat, bu paradigmalar arasındaki geçişkenlikler ve ortak paydaların çokluğu nedeniyle, yaygın anlayışın aksine bu üç paradigma kesin çizgilerle birbirlerinden ayrılabilir nitelikte değildir. Bu bakımdan bu üç paradigmanın bir sentezde birleştirilmesi, hem yazarlarının yerli oluşu ve hem de Türkiye’yi merkez almaları nedeniyle zorunlu olduğu kadar Türkiye’nin geleceği açısından da bir gerekliliktir.

Among the important authors of the Republic Era Turkish Literature are Y. Kadri Karaosmanoğlu, Kemal Tahir and Tarık Buğra. The fact of “historical novel”, predominantly observed in the works of all three authors, manifests a political standing and outspeaking. These authors draw a political line by means of their works. Karaosmanoğlu represents one of the frontline advocates of Atatürk’s thoughts. In addition, works of Tahir, who is perceived in the leftist paradigm, and Buğra, who is considered in the nakionalist-conservative paradigm. This thesis not only comprises an interdisciplinary work between history and literature but also combines different points of views on a common platform and evaluate them altogether. The eventual opinion we reach through this thesis is that these three paradigms, contrary to the widespread perception, can not be separated from one another with clearly defined lines due to the loose interphases among them and the amount of their commonality. Having this in mind, it is not only imperative to combine these three paradigms in one center but also a must from the viewpoint of Turkey’s future because they are native to Turkey and put her in the heart of their works.